int in1=8;
int in2=7;
int enbA=9;

void setup() {
  pinMode (in1,OUTPUT);
  pinMode (in2,OUTPUT);
  pinMode (enbA,OUTPUT);
}

void loop() {
  digitalWrite(in1,HIGH);
  digitalWrite(in2,LOW);
  delay(10000);
  digitalWrite(in2,HIGH);
  digitalWrite(in1,LOW);
  delay(2000);
  
}

Java Metotlar ,bir işlemin programın herhangi bir yerinde kullanılabilmesi için kod bloğunun küçük parçalara bölünmüş halidir.Kod tekrarını önlemek amacıyla kullanılan bir yapıdır.Kod okunabilirliği ve performans açısından avantaj sağlar.Metotlar diğer programlama dillerinde fonksiyonlar,prosedürler olarak adlandırılır.

Metotların genel tanımı şu şekildedir:

• Erişim belirleyici
• Ek özellikler(Kullanım amacına göre static)
• Dönüş tipi(Dönüş tipi olmayanlar için void kullanılır.)
• Metot ismi(parametreler)

Not: Ek_özellikler diye belirttiğimiz kısımda kullanım amacına göre static anahtar kelimesi kullanılabilir. Static yazımızı incelerseniz static anahtar kelimesi ile ilgili bilgi sahibi olabilirsiniz.

Daha iyi anlaşılması için örnek bir metot tanımı yapalım.

public static void yazdir()

   {

       System.out.println("Yazılım Hanem");

   }

Metodumuzu tanımladık.Metodumuzu nerede kullanmak istiyorsak orada çağırırız.Main metodu içerisinde çalıştırmak istediğimiz için bu metodun içerisinde çağırdık.

public static void main(String[] args) {

        yazdir();

}

Output:

Yazılım Hanem

Metot tanımlarken metodumuz parametreli veya parametresiz olabilir.Yukarıdaki örneğimiz parametresiz tanımlanmış bir metoddur.Birde parametreli metot nasıl tanımlanır onu inceleyelim.

Örnek: Büyük sayıyı bulan parametreli bir metot tanımlayalım.

 public static void buyuksayi(int a, int b) {

        if (a > b) {

            System.out.println("Büyük Sayı: " + a);

        } else if (a < b) {

            System.out.println("Büyük Sayı: " + b);

        } else {

            System.out.println("Sayılar Eşit");

        }

}

a ve b isimli iki tane parametre alan bir metot oluşturduk.Bu metot büyük sayıyı bulmaya yarayan bir metottur.Metodumuzun parametrelerine metodu nerede çağırıyorsak orada değer vermeliyiz. Main metodumuzun içerisinde metodu çağırdık ve parametre değerlerini belirledik.

public static void main(String[] args) {

        buyuksayi(10, 6);

        buyuksayi(55, 96);

        buyuksayi(25, 25);

    }

}

Output:

Büyük Sayı: 10
Büyük Sayı: 96
Sayılar Eşit

Not: Metodu çağırırken verdiğimiz parametre değerlerinin yerine ve sırasına dikkat etmeliyiz.

Değer Döndürmeyen Metotlar

Void: Çağrıldığı yere değer döndürmeyen metotlar oluşturmak için kullanılır.Bu tür metotları çağırdığımızda içerisindeki tanımlanan işlemler gerçekleşir.İşlemler sonucunda elde edilen değerleri kullanmamıza olanak vermez.

Toplama işlemi yapan iki parametreli bir metot örneği üzerinde bu durumu inceleyelim.

/*

 * To change this license header, choose License Headers in Project Properties.

 * To change this template file, choose Tools | Templates

 * and open the template in the editor.

 */

package metotlar;

 

/**

 *

 * @author Gozde

 */

public class Metotlar {

 

    /**

     * @param args the command line arguments

     */

    public static void topla(int a, int b) {

        System.out.println(a + " + " + b + " = " + (a + b));

    }

 

    public static void main(String[] args) {

        topla(12, 27);

    }

}

Output:

12 + 27 = 39

Yukarıdaki örneğimizde iki parametreli dönüş tipi olmayan yani değer döndürmeyen bit metot oluşturduk.Dikkat ederseniz void kullandık.

Void ile tanımladığımız metotlar üzerinde herhangi bir işlem yapamıyoruz.Çünkü bize bir değer döndürmüyor.Örneğin,biz bu metodu ekrana yazdırma komutu içinde çağıramıyoruz veya herhangi bir hesaplama işleminde kullanamıyoruz.

Yukarıdaki örneğimizi inceleyelim.Çağırdığımız metodu 5 ile çarpmaya çalıştığımızda bize hata veriyor.Hatada da belirttiği gibi void tipine burada izin verilmiyor.

Bu örneğimizde ekrana yazdırma komutumuz System.out.println() içerisinde metodumuzu çağırmaya çalıştık.Fakat diğer örnekte olduğu gibi yine aynı hatayla karşılaştık.Void türünün burda kullanılamayacağını ve dönüş değeri atamamız için bize uyarıda bulunan bir hata mesajı aldık.

Değer Döndüren Metotlar

Return: Çağrıldığı yere değer döndüren metotlar oluşturmak için kullanılan bir ifadedir.Bu ifade geriye değer dönderdiği gibi kullanıldığı yerden itibaren fonksiyonu da geri dönderir.Yani return kullanıldıktan sonra derleyici fonksiyonun sonuna geldiğini düşünür ve o fonksiyondaki diğer kodları işlemez fonksiyondan çıkar.

/*

 * To change this license header, choose License Headers in Project Properties.

 * To change this template file, choose Tools | Templates

 * and open the template in the editor.

 */

package metotlar;

 

/**

 *

 * @author Gozde

 */

public class Metotlar {

 

    /**

     * @param args the command line arguments

     */

    public static int topla(int a, int b) {

        return a + b;

    }

 

    public static void main(String[] args) {

        int sonuc = topla(54, 36);

        System.out.println(sonuc);

    }

}

Output:

90

Yukarıdaki örnek kodu incelediğimizde topla metodumuzun geri dönüş tipi int tipindedir.Geri dönüş tipi bütün veri tiplerini alabilir.Burada dikkat edilmesi gereken nokta,tanımladığımız geri dönüş tipi ne ise geriye dönen değerimizin tipi de aynı olmak zorundadır.Örnekte de görüldüğü gibi topla metodumuzu bir değişkene atayıp ekrana yazdırma metodu içerisinde çağırabildik yani metodumuz geriye bir değer dönderdiği için biz bu değeri kullanabiliriz.

Java metotlar ile ilgili anlatacaklarımız bu kadar.Bir sonraki yazımızda görüşmek dileğiyle.

Java Metotlar 

Java Metotlar ,bir işlemin programın herhangi bir yerinde kullanılabilmesi için kod bloğunun küçük parçalara bölünmüş halidir.Kod tekrarını önlemek amacıyla kullanılan bir yapıdır.Kod okunabilirliği ve performans açısından avantaj sağlar.Metotlar diğer programlama dillerinde fonksiyonlar,prosedürler olarak adlandırılır.

Metotların genel tanımı şu şekildedir:

• Erişim belirleyici
• Ek özellikler(Kullanım amacına göre static)
• Dönüş tipi(Dönüş tipi olmayanlar için void kullanılır.)
• Metot ismi(parametreler)

Not: Ek_özellikler diye belirttiğimiz kısımda kullanım amacına göre static anahtar kelimesi kullanılabilir. Static yazımızı incelerseniz static anahtar kelimesi ile ilgili bilgi sahibi olabilirsiniz.

Daha iyi anlaşılması için örnek bir metot tanımı yapalım.

public static void yazdir()

   {

       System.out.println("Yazılım Hanem");

   }

Metodumuzu tanımladık.Metodumuzu nerede kullanmak istiyorsak orada çağırırız.Main metodu içerisinde çalıştırmak istediğimiz için bu metodun içerisinde çağırdık.

public static void main(String[] args) {

        yazdir();

}

Output:

Yazılım Hanem

Metot tanımlarken metodumuz parametreli veya parametresiz olabilir.Yukarıdaki örneğimiz parametresiz tanımlanmış bir metoddur.Birde parametreli metot nasıl tanımlanır onu inceleyelim.

Örnek: Büyük sayıyı bulan parametreli bir metot tanımlayalım.

 public static void buyuksayi(int a, int b) {

        if (a > b) {

            System.out.println("Büyük Sayı: " + a);

        } else if (a < b) {

            System.out.println("Büyük Sayı: " + b);

        } else {

            System.out.println("Sayılar Eşit");

        }

}

a ve b isimli iki tane parametre alan bir metot oluşturduk.Bu metot büyük sayıyı bulmaya yarayan bir metottur.Metodumuzun parametrelerine metodu nerede çağırıyorsak orada değer vermeliyiz. Main metodumuzun içerisinde metodu çağırdık ve parametre değerlerini belirledik.

public static void main(String[] args) {

        buyuksayi(10, 6);

        buyuksayi(55, 96);

        buyuksayi(25, 25);

    }

}

Output:

Büyük Sayı: 10
Büyük Sayı: 96
Sayılar Eşit

Not: Metodu çağırırken verdiğimiz parametre değerlerinin yerine ve sırasına dikkat etmeliyiz.

Değer Döndürmeyen Metotlar

Void: Çağrıldığı yere değer döndürmeyen metotlar oluşturmak için kullanılır.Bu tür metotları çağırdığımızda içerisindeki tanımlanan işlemler gerçekleşir.İşlemler sonucunda elde edilen değerleri kullanmamıza olanak vermez.

Toplama işlemi yapan iki parametreli bir metot örneği üzerinde bu durumu inceleyelim.

/*

 * To change this license header, choose License Headers in Project Properties.

 * To change this template file, choose Tools | Templates

 * and open the template in the editor.

 */

package metotlar;

 

/**

 *

 * @author Gozde

 */

public class Metotlar {

 

    /**

     * @param args the command line arguments

     */

    public static void topla(int a, int b) {

        System.out.println(a + " + " + b + " = " + (a + b));

    }

 

    public static void main(String[] args) {

        topla(12, 27);

    }

}

Output:

12 + 27 = 39

Yukarıdaki örneğimizde iki parametreli dönüş tipi olmayan yani değer döndürmeyen bit metot oluşturduk.Dikkat ederseniz void kullandık.

Void ile tanımladığımız metotlar üzerinde herhangi bir işlem yapamıyoruz.Çünkü bize bir değer döndürmüyor.Örneğin,biz bu metodu ekrana yazdırma komutu içinde çağıramıyoruz veya herhangi bir hesaplama işleminde kullanamıyoruz.


Yukarıdaki örneğimizi inceleyelim.Çağırdığımız metodu 5 ile çarpmaya çalıştığımızda bize hata veriyor.Hatada da belirttiği gibi void tipine burada izin verilmiyor.


Bu örneğimizde ekrana yazdırma komutumuz System.out.println() içerisinde metodumuzu çağırmaya çalıştık.Fakat diğer örnekte olduğu gibi yine aynı hatayla karşılaştık.Void türünün burda kullanılamayacağını ve dönüş değeri atamamız için bize uyarıda bulunan bir hata mesajı aldık.

Değer Döndüren Metotlar

Return: Çağrıldığı yere değer döndüren metotlar oluşturmak için kullanılan bir ifadedir.Bu ifade geriye değer dönderdiği gibi kullanıldığı yerden itibaren fonksiyonu da geri dönderir.Yani return kullanıldıktan sonra derleyici fonksiyonun sonuna geldiğini düşünür ve o fonksiyondaki diğer kodları işlemez fonksiyondan çıkar.

/*

 * To change this license header, choose License Headers in Project Properties.

 * To change this template file, choose Tools | Templates

 * and open the template in the editor.

 */

package metotlar;

 

/**

 *

 * @author Gozde

 */

public class Metotlar {

 

    /**

     * @param args the command line arguments

     */

    public static int topla(int a, int b) {

        return a + b;

    }

 

    public static void main(String[] args) {

        int sonuc = topla(54, 36);

        System.out.println(sonuc);

    }

}

Output:

90

Yukarıdaki örnek kodu incelediğimizde topla metodumuzun geri dönüş tipi int tipindedir.Geri dönüş tipi bütün veri tiplerini alabilir.Burada dikkat edilmesi gereken nokta,tanımladığımız geri dönüş tipi ne ise geriye dönen değerimizin tipi de aynı olmak zorundadır.Örnekte de görüldüğü gibi topla metodumuzu bir değişkene atayıp ekrana yazdırma metodu içerisinde çağırabildik yani metodumuz geriye bir değer dönderdiği için biz bu değeri kullanabiliriz.

Java metotlar ile ilgili anlatacaklarımız bu kadar.Bir sonraki yazımızda görüşmek dileğiyle.

kaynak: yazılımhanem

Sabit dirençlerin 3 yaygın tipi bulunmaktadır. Bunlar;

1. saf veya katkılı karbon ihtiva eden dirençler,
2. metal film tekniği ile veya yarıiletken madde kullanılarak yapılan dirençler
3. tel sargılı dirençlerdir.

Şekil 1.1’de gösterildiği gibi, dirençlerin Ohm cinsinden değerleri, genellikle renk kodlu olarak direnç üzerinde belirtilir. Bir direncin Ohm cinsinden değeri, Tablo 1.1’de verilen renk kodlarının direnç karşılıkları kullanılarak belirlenir.

Üç renkli dirençlerde, ilk iki rengin rakam karşılıkları yan yana yazılır, üçüncü renk çarpan olarak yazılır, direncin toleransı ise %20’dir.

Dört renkli dirençlerde, ilk iki rengin rakam karşılıkları yan yana yazılır, üçüncü rengin rakam karşılığı çarpan olarak yazılır, dördüncü renk de tolerans olarak alınır.

Beş renkli dirençlerde ise ilk üç renk yan yana yazılır, dördüncü renk çarpan olarak, beşinci renk de tolerans olarak alınır.

Beş renkli kodlamalar, genellikle toleransı düşük değerli hassas dirençler üzerinde kullanılır. Örneğin; direnç elemanı üzerindeki ilk bant turuncu, ikinci bant gri, üçüncü bant sarı ve dördüncü bant gümüş olsun.

Bu durumda, tablo 1 de turuncu 3 ve gri 8 olduğuna göre iki basamaklı sayı 38 olmaktadır. Üçüncü bant sarı renkte olduğundan direnç değeri 38x104 Ω ve tolerans rengi gümüş olduğundan direnç 38x104  %10 olur. Bir Ohmmetre ile ölçüm yapıldığında bu direnç 342 kΩ - 418 kΩ arasında bir değer alabilir. Direnç okumada, direncin uç noktasına yakın olan renkten başlanır.

1 Bilgisayar Mühendisliği Nedir?

• Bilgisayar mühendisliği;
•  bilgisayar sistemlerinin yapısı,
•  tasarımı,
•  geliştirilmesi ve  bu sistemlerin kullanımlarını içeren bir mühendislik dalıdır.

2 Bilgisayar Mühendisi Ne İş Yapar?

• Bilgisayar Mühendisi kavramı artık daha genel bir alanı nitelemektedir.

• Teknolojinin gelişmesiyle de farklı uzmanlık alanları ortaya çıkmıştır.

• Genel olarak aşağıdaki başlıklar halinde incelenebilir.

1. Yazılım

2. Veri tabanı

3. Bilişim güvenliği

4. Bilgisayar ağları

5. Donanım/Elektronik

6. Web tasarımı ve programcılığı

7. Çoklu ortam (Multimedya)

8. Teknik destek …

3 1- YAZILIM

• Bilgisayar mühendislerinin en bilinen çalışma alanlarından birisi yazılım sektörüdür.

• Yazılım geliştirme işi genelde adına “Yazılım yaşam döngüsü” denilen bir süreç içerisinde yürür. • Bilgisayar mühendisleri;

• planlama,

• analiz,

• tasarım,

• kodlama,

• test/kalite yönetimi ve  kurulum gibi aşamalardan oluşan bu sürecin her tarafında yer alabilirler.

4 Yazılım -

İş Tanımları

 Planlama/Analiz Aşaması,

• İş Analisti

• Müşterilerin ihtiyacını anlamaya yönelik çalışmalar yapan pozisyondur.

• Sistem Analisti

• Sistem analisti genel olarak ise tüm bir bilgi işlem sistemini tasarlayıp ihtiyaca göre çözümler öneren kişidir.

• Tasarım Aşaması,

• Yazılım Tasarım Uzmanı

• Yazılımın altyapı bileşenleri dahil tüm yazılım yapısını planlayan kişidir.

• Yazılım Modelleme Uzmanı

• UML denilen modelleme ve diyagram çizme dilini kullanarak yazılımın işleyişini tanımlar.

5 Yazılım - İş Tanımları 

• Geliştirme Aşaması,

• Programcı / Geliştirici / Yazılım Uzmanı

• Programlama dillerini ve teknolojilerini kullanarak ürün geliştiren kişidir.

• Yazılım Mühendisi

• Bir yazılım mühendisi yazılımla ilgili tüm aşamalarda bulunabilecek özelliklere sahip kişidir.

• Yazılım Mimarı / Yazılım Danışmanı

• Projede kullanılacak teknolojileri seçerler, proje metodolojisi ve süreçlerinde tavsiyelerde bulunurlar, uygulamanın genel tasarım ve yapısını oluşturur ve korurlar, projenin doğru tanımlanmasını sağlarlar, tasarımın dökümante edilmesi ve kodlama standartlarının belirlenmesi ile uğraşırlar.

• Ekip Lideri / Proje Yöneticisi • Proje Lideri/Yöneticisi yazılım ekibini bir arada tutan ve zaman çizelgelerine uyulması için gerekli motivasyonu sağlayan yöneticidir.

6 Yazılım - İş Tanımları (3)

• Test/Kalite Güvence Aşaması, yazılım projesinin standartlara uygunluğunu ve ihtiyaçları karşıladığını denetleyen çalışmalar demektir.

• Yazılım Kalite Uzmanı

• İhtiyaçların ve geliştirilen çözümün doğru belirlenip belirlenmediğini, yazılımın belirli standartlarda olup olmadığını denetleyen kişidir.

• Test Uzmanı/Test Mühendisi

• Yazılım hatalarını tespit etme, hataların sebepleri ve sonuçları ile ilgili süreci yönetme işlerini yürütür.

• Test Yöneticisi

• Yazılımın testi geçip geçemediği, kabul edilmeye hazır olup olmadığı kararlarını verir.

7 2- VERİ VE VERİTABANI YÖNETİMİ

• İş hayatında bilgisayarlaşmanın artmasıyla çok miktarda veri depolanmaya başlamıştır..

• Artık bilgileri kaydetmekten çok bu verilerin analiz edilmesi ve işlenmesi önem kazanmaya başlamıştır.

• Bilgisayar mühendisleri verilerin ve içinde tutuldukları veritabanlarının yönetimi ile ilgili bir çok pozisyonda yer almaktadırlar.

8 İş Tanımları (1)

• Veri Yöneticisi

• Veri yöneticisi veriyi kullanıcılar tarafından kullanılmaya hazır hale getirir. Bunun için daha çok analiz etme, veri toplama ve dizayn aşamalarında yer alır.

• Veri Analisti

• Veri ambarı üzerinde çok miktarda veri üzerinde çok karmaşık sorgulama ve analizleri gerçekleştirerek sonuçlar üretir.

• Veri Modelleme Uzmanı

• Veri modelleme uzmanı; bir taraftan, verilerin şekil ve metin olarak ifade eden modelleri kurarken, bir taraftan da gereken veritabanı tablo tasarımlarını yapar.

9 İş Tanımları (2)

Veri Madencisi  

Aslında veri analistliğine benzeyen bu pozisyon, anlamsız görünen verilerden belli metodolojiler kullanarak anlamlı sonuçlar ve istatistikler çıkarır.

 Veritabanı Yöneticisi

 Veritabanı basit olarak bilgi depolayan, bu bilgiyi verimli ve hızlı bir şekilde yönetip değiştirebilen bir yazılımdır.

 Veritabanı yöneticisinin görevleri kısaca şu başlıklar altında toplanabilir:  Veritabanı yazılımının Kurulması ve versiyon takibi, 

Veritabanı oluşturulması, Kullanıcı yönetimi, Yedekleme, Performans ayarları vb.

10 İş Tanımları (3)

Veritabanı Mimarı

Yeni bir veritabanının tasarlanması ve oluşturulması görevlerini yerine getirir.

Veritabanı mimarı, sadece yeni tasarım ve geliştirme işine bakar.

Veritabanı Güvenlik Uzmanı : Veritabanı güvenlik uzmanı sistem güvenliği ve veri güvenliği denilen iki işi yapar.

11 3- BİLİŞİM GÜVENLİĞİ

• Baş döndürücü hızla gelişen yeni teknolojiler, beraberinde güvenlik tehlikelerinin de hızla ortaya çıkması sonucunu getirmektedir. • Şirketler gittikçe çoğalan sayısal verilerini korumak istedikleri için bilişim güvenliği de başlı başına bir sektör haline dönüşmüştür. • Güvenlik uzmanları bugün iş ilanlarında en çok aranan kişilerdir.

12 İş Tanımları (1) 

Bilişim Güvenliği Uzmanı / Yöneticisi

 Şirketlerin güvenlik altyapısını tasarlayan, kuran, yöneten ve geliştiren kişilerdir. 

Ağ ve Internet Güvenlik Uzmanı: Var olan tehditleri sürekli olarak takip ve analiz etme, bu tehditlere karşı alınabilecek önlemleri inceleme, gerekli önlemleri devreye alma, önlemlerin düzgün çalıştığını sürekli olarak kontrol etme işlerini gerçekleştirir.

Güvenlik Danışmanı : Uzman oldukları alanlara göre şirketlerin güvenlik konusundaki bilgi ihtiyacını karşılar ve gerekli çözümleri önerir ya da üretirler.

13 4- AĞ YÖNETİMİ 

 Bilgisayar mühendisleri ağ kurulumu ve yönetiminin tüm aşamalarında görev alarak işlerin düzenli yürümesini sağlarlar. 

Ağ bir şirket içi ağ olabileceği gibi dışarıya açık bir ağ da olabilir. 

Ağ yönetimi konusunda bir çok iş alanı mevcuttur.

14 İş Tanımları (1)

Ağ Analisti

İhtiyaçları iyi anlayıp ağ altyapısının tasarımını yapar, kullanılacak donanım ve ağ trafiğini en iyi performansla sağlayacak ekipmanı belirler, kurulumun her aşamasında rol alır.

• Ağ Yöneticisi / Sistem Yöneticisi :

Şirket gereksinimlerine göre network tasarımı ve yönetimi ve işletim sistemlerinin tasarımı, kurulumu ve yönetimi konularından sorumludur. • Ayrıca yedekleme gibi günlük işlemlerin yönetimi, kullanıcı gereksinimlerini karşılanması ve işlemleri içerir.

15 İş Tanımları (2)

Ağ Mühendisi :

Daha çok fiziksel ağ işleriyle uğraşır. • Kablo sistemleri, yerel ve geniş ağ bağlantıları, router vb. ekipmanların kurulumu ve ayarları, yönetim yazılımları, trafik izleme konularında çalışır.

Ağ Destek Uzmanı :

Ağ ile ilgili kurulum ve kullanım sorunlarına destek verir. • Kablolama, ağ ekipmanları, ağ kurulumu ve bakımı gibi görevlerde çalışır.

16 5- DONANIM VE ELEKTRONİK

Bilgisayar mühendisliğinin en çok bilinen bir alanı yazılımsa diğeri de donanımdır.

• Son yıllarda yazılım ve donanım bütünleşmesine dayanan teknolojiler (VOIP, Embedded Sistemler, Robotik) büyük ivme kazanmıştır.

• Genellikle Elektronik Mühendisliğinin işi gibi görünse de, Bilgisayar Mühendislerinin de donanım alanının alt kollarında uzmanlaşması ve iş bulması mümkündür.

17 İş Tanımları

• Donanım Teknisyeni/Mühendisi :

Çip teknolojileri, devre ve kart tasarımları, donanım parçalarının tüm üretim aşamaları, bilgisayar montajı, modem, yazıcı, monitör vb. teknolojiler bu pozisyonun ilgi alanıdır.

Kontrol Mühendisi :

Elektrik, elektronik, mekanik ve bilgisayar tabanlı tüm endüstriyel üretim sistemlerinin amaçlanan ve planlanan biçimde çalışmasını sağlar. Otomatik kontrol teorisi ve uygulamaları, endüstriyel otomasyon, ölçme, bilgisayar tabanlı endüstriyel bilişim sistemlerinin tasarımı ve uygulamaları konularında çalışır.

18 İş Tanımları (2) 

Robotik Mühendisi :

 Robot tasarlar, üretim ve geliştirmelerini yapar, çalışmaları için gerekli yazılım uygulamalarını geliştirir. •

Telekom Mühendisi :

İletişim alanındaki teknolojileri tasarlayan ve uygulayan kişidir. Mesela cep telefonu santralleri, kablosuz ağ sistemleri, Internet altyapı sistemleri çalışma alanlarıdır.

Sistem Tasarımcısı :

Donanım anlamında sistem tasarımcısı, küçük bir cihazın tasarımından komple bilgi işlem sistemlerinin tasarımına kadar geniş bir yelpazede iş yapan kişidir.

19 6- WEB / INTERNET

90’lı yıllardan itibaren Internet’in hayatımızın her noktasında yer almasının bir sonucu olarak web siteleri ile ilgili işler bilişim mesleklerinin önemli bir alanı haline gelmiştir.

20 İş Tanımları

İçerik Yöneticisi :

Bir web sitesinin içeriğinden sorumlu kişidir. • Sitedeki yazılı, sesli ya da görüntülü içeriğin planlanması, eklenmesi, kontrolü ve yönetimi ile uğraşır.

Web Tasarımcısı:

Web tasarımcıları, bir web sitesinin görünümünden, tasarımından ve kullanılabilirliğinden (usability) sorumlu kişilerdir. • Web tasarımcısı olmak hem grafik, hem multimedya hem de programlama konusunda bilgi sahibi olmak demektir.

21 İş Tanımları

 Web Geliştiricisi : 

Özellikle web tabanlı uygulamalar geliştiren yazılım mühendisleridir. (HTML, XML, ASP, JSP, PHP) 

Webmaster/Web Sitesi Yöneticisi :

 Web siteleri için alan adı almak, hosting(yer) kiralamak, hazırlanmış projeleri yüklemek, çalışır hale getirmek, arama motorlarına kaydettirmek, yönetmek, hatalarıyla uğraşmak, kullanım istatistiklerini inceleyerek gerekli iyileştirmeleri yapmak, yedek almak, bakım ve versiyon güncellemeleri yapmak gibi işleri yaparlar.

22 7- Çoklu Ortam

,Multimedya ya da diğer bir deyişle çoklu ortam, grafik yanında ses ve video üzerinde çalışmaları da içermektedir. • 2 ve 3 boyutlu (2D/3D) bilgisayar grafikleri, hem oyunlarda hem de animasyon işlerinde kullanılmaktadır.

23 İş Tanımları

2D/3D Grafik Uzmanı :

Web siteleri, tanıtım CD’leri, oyunlar, eğlence amaçlı yazılımlar vb. teknoloji ürünlerinde hoşumuza giden resim ve tasarımlar bu uzmanların elinden çıkmaktadır. (Photoshop, AfterEffects, 3D Studio Max)

Multimedya/Grafik Tasarımcısı:

Multimedya tasarımcıları hem grafik hem de animasyon konusunda bilgi sahibidir. Ses, görüntü, animasyon, çizim, fotoğraf gibi malzemeleri kullanarak prodüksiyonlar yaparlar.

 Eğitim Tasarımcısı:

Bilişsel eğitim dediğimiz çok yönlü öğrenme tekniklerini kullanan materyaller tasarlar. Dolayısıyla, e-öğrenme, Internet, multimedya alanlarında kendilerini yetiştirmeleri gerekir.

24 8- TEKNİK DESTEK 25

İş Tanımları (1) •

Teknik Destek Uzmanı:

Bir ürün ya da teknoloji konusunda şirket personeline veya müşterilere destek hizmeti veren kişilerdir.

Yardım Masası Uzmanı :

Müşterilere uzaktan destek verilmesi amacıyla kurulan çağrı merkezleri ve yardım masası bölümlerinde çalışan uzmanlar genelde sesli ya da yazılı destek verirler.

• 1./2./3. Seviye Teknik Destek Mühendisi :

 Bilgisayar mühendisleri bilgi ve tecrübelerine bağlı olarak bu üç seviyede de çalışabilir.

26 9- DİĞER ÇALIŞMA ALANLARI:

Eğitmen/Akademik Kariyer :

Bilgisayar mühendisleri eğitimcilik kabiliyetleri varsa özel şirketlerde, eğitim merkezlerinde eğitim verebilirler.  Ya da akademik kariyer yapmayı tercih edip üniversitede kalabilirler. 

Dokümantasyon Uzmanı/Teknik Yazar:

Yazılım/Donanım ürünleri ile ilgili kullanım kılavuzu, programlama kılavuzu vb. dokümanları hazırlar ,

E-ticaret uzmanı:

Bilgisayar mühendisleri de e-ticaret sistemlerinin hem altyapı hem de işleyiş kısımlarında rol alırlar.

CIO :

CIO(Chief Information Officer) ya da Türkçesiyle Bilişim Direktörü, üst düzey bir yönetici pozisyonudur. CIO’lar şirketlerin bilişim vizyonunu belirler, teknoloji bütçelerini yönetir, stratejik teknoloji yatırım kararlarını verir ve yapılan yatırımların getirisini ölçer

http://alp.tc/index.php/s/ReXwmkZ5j5ZCyNp

parola : myblog

http://alp.tc/index.php/s/lU5opQ4HIMPJDRh

parola: myblog

• calc.exe = Hesap makinesini açmaya yarar.
• diskmgmt.msc = Disk yönetimini açmaya yarar.
• devmgmt.msc = Aygıt yöneticisini açmaya yarar.
• dfrg.msc = Disk birleştiriciyi açmaya yarar.
• eudcedit.exe = Karakter imal etmeye yarar.
• appwiz.cpl = Program ekle ve kaldır ekranını açmaya yarar.
• access.cpl = Erişilebilen seçenekleri açmayı yarar.
• accwiz.exe = Erişilebilen seçenekler sihirbazını açmaya yarar.
• desk.cpl = Görüntü özelliklerini açmaya yarar.
• eventvwr.exe = Olay görüntüleyicisini açmaya yarar.
• freecell.exe = İskambil kart oyununu açmaya yarar.
• fsmgmt.msc = Paylaşılan klasör menüsünü açmaya yarar.
• hdwwiz.cpl = Donanım ekleme sihirbazını açmaya yarar.
• iexpress.exe = Setup uygulamasını açmaya yarar.
• inetcpl.cpl = İnternet özelliklerini açmaya yarar.
• intl.cpl = Bölge ve dil ayarlarını açmaya yarar.
• joy.cpl = Oyun kontrollerini açmaya yarar.
• magnify.exe = Büyüteçi açmaya yarar.
• main.cpl = Mouse özelliklerini açmaya yarar.
• mmsys.cpl = Ses ayarlarını açmaya yarar.
• mspaint.exe = Paint’i açmaya yarar.
• narrator.exe = İngilizce ekran okuyucusunu açmaya yarar.
• ntbackup.exe = Yedekleme sihirbazını açmaya yarar.
• nusrmgr.cpl = Kullanıcı hesaplarını açmaya yarar.
• osk.exe = Ekran klavyesini açmaya yarar.
• gpedit.msc = Yerel grup ekranını açmaya yarar.
• msconfig.exe = Sistem yapılandırması ekranını açmaya yarar.
• verifier.exe = Sürücü doğrulama ekranını açmaya yarar.
• drwtsn32.exe = Sorun tanıma aracını açmaya yarar.
• dxdiag.exe = DirectX ekranını açmaya yarar.
• mobsync.exe = Genel senkronizasyon sağlamaya yarar.
• mplay32.exe = Media Player’ın basit halini açmaya yarar.
• odbcad32.exe = Database işleme ekranını açmaya yarar.
• packager.exe = Obje paketleyici açmaya yarar.
• progman.exe = Masaüstü yöneticisini açmaya yarar.
• rasphone.exe = Erişim defterini açmaya yarar.
• shrpubw.exe = İnternet paylaşım bilgisini açmaya yarar.
• syskey.exe = Şifre veritabanı ekranını açmaya yarar.
• sndrec32.exe = Ses kaydetme ekranını açmaya yarar.
• winchat.exe = Windows’un mesajlaşma uygulamasını açmaya yarar.
• write.exe = WordPad’i açmaya yarar.
• wupdmgr.exe = Windows güncelleştirme ekranını açmaya yarar.
• explorer.exe = Windows Gezgini’ni açmaya yarar.
• powercfg.cpi = Bilgisayarın güç seçeneklerini açmaya yarar.
• rasphone.exe = Ağ bağlantı ekranını açmaya yarar.
• regedit32.exe = Windows Kayıt Düzenleyici ekranını açmaya yarar.
• sndvol32.exe = Ses kayıtlarını ayarlama ekranını açmaya yarar.
• taskmgr.exe = Görev yöneticisini açmaya yarar.
• compmgmt.msc =  Bilgisayar yönetimini açmaya yarar.
• clipbrd.exe = Pano işlemcisini açmaya yarar.
• cleanmgr.exe = Disk temizleyici ekranını açmaya yarar.
• ciadv.msc = Dizin yöneticisini açmaya yarar.
• charmap.exe = Karakterleri ayarlamanıza yarar.
• desk.cpl = Görüntü ayarlarını açmaya yarar.
• hdwwiz.cpl = Aygıt yöneticisini açmaya yarar.
• inetcpl.cpl = İnternet kontrol ekranını açmaya yarar.
• wuaucpl.cpl = Otomatik güncelleme ekranını açmaya yarar.

Dosya açmaya yarayan komutlar:

• comexp.msc = Bileşen hizmetlerini açmaya yarar.
• certmgr.msc = Sertifikalar ekranını açmaya yarar.
• eventvwr.msc = Olay görüntüleyicisi ekranını açmaya yarar.
• services.msc = Hizmetler ekranını açmaya yarar.
• cladv.msc = Dizin oluşturma hizmetleri ekranını açmaya yarar.
• dfrg.msc = Disk birleştirici özellik ekranını açmaya yarar.
• secpol.msc = Yerel güvenlik ekranını açmaya yarar.
• perfom.msc = Performans ekranını açmaya yarar.

Sistem araçlarına hızlı şekilde erişmeye yarayan komutlar:

• narrator.exe = Sesli okuyucuyu açmaya yarar.
• logon.exe = Windows’u yeniden başlatmaya yarar.
• eudcedit.exe = Yazı karakteri oluşturucuya yarar.
• nslookup.exe = Hangi ağa bağlanıldı ise IP adresini bulmaya yarar.
• C:\\WINDOWS\\system32\\tsshutdn.exe = Bilgisayarı 60 saniyede kapatmaya yarar.
• C:\\WINDOWS\\system32\\webfldrs = Bilgisayardaki diyalogları kurmaya yarar.
• C:\\WINDOWS\\system32\\attrib.exe = Bilgisayardaki .dll, .exe vs. dosyaları görüntüler.

Dosyaları listelemeye yarayan komutlar:

• netstat -n = Adresleri ve bağlantı noktalarının numaralarını sayısal olarak gösterir.
• netstat -an = Dosya alırken gönderenin IP adresinin gösterir.
• netstat -a = Tüm bağlantıları göstermeye yarar.
• netstat -b = Her bağlantı ile alakalı çalıştırılabilir dosyaları göstermeye yarar.
• netstat -e = Ethernet istatistiklerini görüntülemeye yarar.
• netstat -o = Her bağlantıya sahip işlem kimliğini göstermeye yarar.
• netstat -p = İletişim kurallarının bağlantılarını göstermeye yarar.
• netstat -r = Yönlendirme tablosunu göstermeye yarar.
• netstat -s = İletişim kuralları için istatistikleri göstermeye yarar.
• winver  = Windows sürümünün bilgilerini gösterir.
• ing ip = Aynı IP’ye bağlı diğer bilgisayarlara ping atarak bağlantıyı ölçmeye yarar.
• pathping = Modem ile bilgisayar arasındaki bağlantı hızına bakmaya yarar.
• ipconfig = Bilgisayarın bağlı olduğu ağdaki IP adresini göstermeye yarar.
• ipconfig /all = Bilgisayarın bağlı olduğu ağdaki IP adresi ve diğer tüm ekstreleri gösterir.
• ipconfig /all >webtekno.txt = Tüm IP bilgilerini webtekno.txt adlı metin dosyasına yazar.
• ipconfig /registerdns = Bilgisayarın adını ve IP adresini DNS’ye kaydetmeye yarar.
• ipconfig /renew = Bilgisayarın bağlı olduğu ağdaki IP adresini yenilemeye yarar.

Teknik işlere yarayan komutlar:

• rmdir = Var olan veya tamamen boş olan dosyayı siler.
• repair-bde = BitLocker kullanarak bozulmuş veya şifresi unutulmuş sürücüyü onarır.
• sfc = Önemli Windows dosyalarını taramaya veya değiştirmeye yarar.
• cipher/w:c = Sürücüdeki silinemeyen dosyaları siler.
• driverquery = Yanlış yüklenmiş sürücüyü bulmak için sürücü listesini açmaya yarar.
• shutdown/r/o = Bilgisayara res attıktan sonra Gelişmiş Başlangıç Ayarları’nı açmaya yarar
• shutdown -l = O anki kullanıcı oturumunu kapatmaya yarar.
• shutdown -f = O anki açık olan uygulamaları kapatmaya yarar.
• shutdown -s = 30 saniye sonra bilgisayarı kapatmaya yarar.
• shutdown = Bilgisayarı kapatmaya yarar.
• powercfg/a = Bilgisayarın ne kadar güç tasarrufu yaptığını göstermeye yarar

1. Kamu güvenliği, sağlığı ve refahı ile uyumlu mühendislik kararları verme sorumluluğunu üstlenmek, çevreyi veya halkı tehdit edebilecek faktörleri zamanında açıklamak.

2. Gerçek veya öngörülen çıkar çatışmalarından mümkün olduğunca uzak durmak ve var oldukları zaman ilgili taraflara açıklamak.

3. Var olan verilere dayanarak yapılan iddia veya tahminlerde dürüst ve gerçekçi olmak.

4. Rüşveti tüm şekilleriyle reddetmek.

5. Teknolojinin daha iyi anlaşılması, yerinde uygulanması ve potansiyel zararlarının anlaşılır kılınması için çalışmak.

6. Teknik bilgi ve becerimizi güncelleştirmek ve ilerletmek, başkaları için teknolojik görevleri sadece deneyimimiz veya yeteneğimiz içinde olduğu zaman veya deneyimimizin ve becerimizin sınırlılığını tamamen açıkladıktan sonra üstlenmek.

7. Teknik çalışmaları araştırmak, kabul etmek ve dürüstçe eleştirisini yapmak, hatalarımızı kabullenmek ve düzeltmek, başkalarının katkılarını uygun ve düzgün şekilde belirtmek.

8. Irk, din, cinsiyet, özürlülük, yaş veya etnik köken gibi faktörlerden bağımsız olarak tüm kişilere insaflıca davranmak.

9. Başkalarını, mallarını, şöhretlerini veya işlerini yanlış davranış veya iftiralarla yaralamaktan sakınmak. 10.Meslektaş ve iş arkadaşlarımıza mesleki ilerlemelerinde ve bu etik kurallarını uygulamalarında yardımcı olmak. 1. Kamu güvenliği, sağlığı ve refahı ile uyumlu mühendislik kararları verme sorumluluğunu üstlenmek, çevreyi veya halkı tehdit edebilecek faktörleri zamanında açıklamak.

Anakart (Mainboard)  Bilgisayar içindeki  bütün donanımlar anakart üzerinde toplanır ve anakart üzerindeki veri yolları vasıtasıyla haberleşir. Anakart üzerinde her donanım biriminin takılabileceği bir yer mevcuttur. Genel olarak anakart üzerinde PCI ve AGP slotlar mevcuttur. AGP slot ise yalnızca ekran kartının takılabileceği bir slottur ve 1 tane bulunur. AGP slotlara ekran kartı dışında başka kart takılamaz.

İŞLEMCİ (CPU)

Bilgisayarın aritmetiksel ve mantıksal işlemlerinin yapıldığı ve tüm işlemlerin kontrol edildiği bölümdür. Bilgisayarın hızını etkileyen en önemli donanım parçasıdır. İşlemci hızı MHZ (Mega herz) olarak ölçülür. 1 Mhz= 1.000.000 İşlem/Saniye’dir. Yani 1 Mhz hızındaki bir işlemci saniyede 1 milyon işlem yapar.

DDR RAM (Random Access Memory)

Bilgisayarın işlem yaparken kullandığı bellektir. Bilgisayarın hızını etkileyen diğer en önemli parçasıdır. Kullandığımız DDR ram anakartımızın uyumluğuna göre değişmektedir günümüzde DDR, DDR2, DDR3 ve DDR4 olarak değişmektedir.

HARDDİSK (SabitDisk)

Bilgisayarın depolama birimidir. HDD ve SDD Olarak iki çeşittir HDD sisteminde plakalar vardır bir motora bağlıdır ve sürekli dönerler. Bu dönüş esnasında okuma yazma kafası bu plakalar üzerine verileri yazar yada okur. Sabit diskin dönüş hızı ne kadar fazla ise okuma yazma hızı da o kadar fazla olur ve bilgisayarın hızını çok fazla etkiler. Sabit diskin hızı RPM (Repeat Per Minutes)  (Dakikada Dönme Sayısı). Günümüzde 5400 RPM ve 7200 RPM sabitdiskler satılmaktadır. Ancak benim önerim ve günümüzün son teknolejisi olan SSD sitemine geçmenizi öneririm SSD Sabitdiskler HDD Plakalı sabit disklerden farklı olarak SSD disklerde bir veriye ulaşmak için disk plakasının o noktaya gelmesini beklemeniz gerekmez, bu sayede disk üzerinde pek çok farklı nokta ya dağılmış olan verilere çok yüksek hızda ulaşabilirsiniz.

EKRAN KARTI

Ekran kartı bilgisayarın monitöre görüntüyü aktarmaya yarayan birimdir. Çoğu anakart üzerinde 1 tane ekran kartı çıkışı vardır, Bilgisayarınıza ekleyeceğiniz ekran kartı ile performansınızı üst düzey arttırabilirsiniz.

Ekran kartları PCI ve AGP slotlulardır. (512Mb,1024Mb,2048Mb…) Bellek artıkça ekran kartının performansı da o kadar artar.Bu yüzden mümkün oldukça yüksek kapasiteli ekran kartı almakta fayda vardır.

GÜÇ KAYNAĞI (Power Suply)

Bilgisayar içindeki bütün parçalara elektrik akımını dağıtan donanımdır. Bilgisayar içinde 5 -12 volt elektrik dolaşır. Güç kaynağı şebekeden gelen elektriği bu seviyelere düşürür.

CD / DVD / BLU-RAY SÜRÜCÜSÜ

CD, DVD, ve BLU-RAY disklerinizi okumaya yarar RW özelliği olursa sürücünüzde bu sizde kopyalama yada boş disklere veri yazmaya yarar.

MONİTÖR

Monitör bilgisayarda yapılan işlemlerin izlendiği birimdir. Monitörle bilgisayar arasındaki iletişimi ekran kartı sağlar. Monitörlerin boyutları inç olarak belirlenir. 15.6 inç, 17 inç, 18,5 inç, 19 inç gibi. Bu boyut köşeden köşeye uzaklıktır.

Ekran pixel’lerden oluşur. Pixel(nokta) sayısı ne kadar fazla ise netlik o kadar artar. Nokta sayısı yoğunluğuna çözünürlük denir. Çözünürlük azaldıkça netlik azalır. Görüntü bozulur. 640×480, 800×600, 1024×768….)

KLAVYE

F ve Q olmak üzere iki tür  klavye vardır. F klavye Türkçe (daktilo) klavyedir. Klavyenini ilk tuşu F ile başlıyorsa o klavye F klavyedir.

FARE (Mouse)

Günümüzde Kullanılan Optik ve Kablosuz USB fareler kullanılır. PS/2: Bu farenin bilgisayara takılan ucu yuvarlaktır. Artık genelde bu tür fareler kullanılmaktadır.

MODEM

Uzak mesafelerdeki bilgisayarlar arasında iletişim kurmak için kullanılır. Internete bağlanmak için mutlaka modem gereklidir. Modem uzak mesafelerdeki bilgisayarları telefon hattı vasıtasıyla birbirine bağlar.

YAZICI (Printer)

Bilgisayar ortamındaki bilgileri kağıt üzerine aktarmak için kullanılır.

Google Adsense den reklam almaya başladığımda ekrana gelen ;

"Kazançlarınız risk altında: Gelirinizin ciddi oranda olumsuz etkilenmesini önlemek için bazı ads.txt dosyası sorunlarını düzeltmeniz gerekir."  

yazısı ile karşılaştım, içeriğinde kısaca ads.txt dosyasının kök dizine kopyalanmasını bunun google tarafından yapılan taramada bulunacağı yazıyordu, fakat bir türlü yazdığım kök dizin url sinde ads.txt dosyasına ulaşamadım daha sonra sunucuma mesaj attım cpanel ile bu durumu düzeltebilir miyim diye ? 

htaccess dosyasında düzeltme yapmam gerektiklerini söyleyince o an anladım, dosyaların htaccess ile erişim yoluna kapatıldığını,  bunun için yine kök dizinde ki htaccess dosyasını ve robots dosyasını düzenlemem gerekti yine internetten bir şekilde aşağıda ki kodları gördüm ve denedim ilk denemede sonuçlandı.

1 - İlk önce  robots.txt dosyanızı açın ve içine şu satırları ekleyiniz  (ben en alt kısıma ekledim)

User-agent: *
Allow :   /ads.txt/  

2- .htaccess dosyanızı açın ve içinde  (benzer bölüm sayfanın başlangıcında bunu RewriteCond yazan bölümün altına yazdım,)

RewriteCond $1 !^(robots.txt|ads.txt)

bu şekilde düzenlenmiş olacak 

(

RewriteEngine on
RewriteCond $1 !^(index.php|assets|Tema|images|js|css|uploads|adminer.php|favicon.png|reset153|manifest.json|kur|OneSignalSDKUpdaterWorker.js|OneSignalSDKWorker|kurulum|sitemap.xml|robots.txt|index.html|update.php|update)
RewriteCond %(REQUEST_FILENAME) !-f
RewriteCond %(REQUEST_FILENAME) !-d
RewriteCond $1 !^(robots.txt|ads.txt)
RewriteRule ^(.*)$ index.php?/$1 [L]
 

)

Redo: Undo ile geri alınan işlemleri ileri alır. En fazla 20 adım ileri alınabilir.

Select object: Herhangi bir objeyi seçmeyi veya komuttan çıkmayı sağlar.

3 Temel transform aracı bulunmaktadır. Bunlar:

Select and Move: Seçilen objeleri taşımayı sağlar.

Select and Rotate: Döndürme komutudur. Seçilen objeleri X, Y veya Z ekseninde döndürür.

Select and Scale: Büyültüp veya küçültme komutudur. Seçilen objeleri orantısal olarak büyültür veya küçültür.

Çalışma ekranı:

Top: Üstten görünüş

Front :Önden görünüş

Left: Soldan görünüş

Perspective: Perspektif görünüştür.

Komut paneli: Sağ taraftaki panele (Command Panel) denir.

Komut paneli 6 bölümden oluşmaktadır. 

Create bölümü: yeni obje oluşturmayı sağlayan komutları içerir. Creat bölümünün kendi içerisinde 7 adet alt bölüm bulunmaktadır. Bunlar soldan sağa doğru:

Geometri bölümü:3 boyutlu çizim komutlarını içerir.

Shapes bölümü:2 boyutlu çizim komutlarını içerir.

Lights bölümü: Işık komutlarını içerir. Ekrana ışık yerleştirilmek istendiğinde bu komutlar kullanılır.

Cameras bölümü: Kamera komutlarını içerir. Ekrana kamera yerleştirilmek istendiğinde bu komutlar kullanılır.

Helpers bölümü: Bazı efektleri veya bazı işlemleri yapabilmek için kullanılacak olan yardımcı çizimleri yapmayı sağlayan komutları içerir.

Space Warps bölümü: Boşluk efektleridir. 3ds max sadece bir çizim programı değil animasyon da yapabilmektedir. Yer çekimi gibi bazı boşluk efektlerini yapmayı sağlayan komutlar içerir.

Systems bölümü: Programın içerisinde hazır bazı objelerin bulunduğu kısımdır. Örneğin güneş ışığı, vb.

Modify bölümü: Önceden çizilmiş ve varolan bir objenin özelliklerini görmek ve değiştirmek için kullanılır. Modify bölümünde bir objeye ait özellikler görmek ve değiştirebilmek için o objenin seçilmiş olması gerekmektedir.

Hierarchy bölümü: Bu bölüm tıklandığında pivot isimli bir noktadan bahsedilmektedir. Bu nokta objelerin etki noktasıdır. Yani bir obje büyültülüp küçültüldüğü zaman veya döndürüldüğü zaman pivot noktasına göre büyür küçülür veya döner. Normal koşullar altında objelerin pivot noktası değiştirilmediği sürece ağırlık merkezleridir. Ancak çalışmanın bazı anlarında pivot noktalarının yerinin değiştirilmesi gerekebilir. Böyle bir durumda hiyerarchy bölümündeki komutlardan faydalanılır. Pivot noktasını eski haline getirmek için Reset Pivot komutu kullanılır.

Motion bölümü: Animasyon bölümüdür. Çizilmiş olan objelere hareket verildiyse bu hareketle ilgili ayarlamalar motion bölümünden yapılır. Çizilmiş olan objelere veya kameralara hareket verilebilir.

Display bölümü: Ekranın nasıl görüleceği ayarlanır. Ekranda hangi şekiller görülecek hangi şekiller gizlenecek veya ekranda hangi şekiller görünür ama kullanılmaz hale getirilecek o bu kısımdan belirlenir.

Utilities bölümü: Programın içerisine sonradan plug-in dediğimiz eklentileri ilave etmeyi sağlar. Bunlar özel komutlardır. Bunlar programcılar tarafından yazılır. İnternetten veya cd halinde temin edilebilir.

Box: Dikdörtgenler prizması çizmeyi sağlar.

Creat bölümünün geometri alt bölümünde yer almaktadır. Box çizmek için: Komut tıklanır. Komut aktif hale gelince yüzeyi sarı renge dönüşür. Perspektif ekranına gelinir. Herhangi bir noktaya sol tıklanarak box’ ın yüzey alanının bir köşesi tıklanır ve el kaldırılmadan fare sürüklenir. Yüzey alanının diğer köşesinin olduğu yere gelindiğinde fare bırakılır. Daha sonra yüksekliği belirlenir ve işlem tamamlanır. Lenght(uzunluk): Y ekseni doğrultusundaki uzunluktur. Width(genişlik): X ekseni doğrultusundaki uzunluktur. Height(yükseklik): Z ekseni doğrultusundaki uzunluktur. Artık başka bir box çizilmeyecekse komuttan çıkılır. Bunun için select object komutu tıklanır veya çalışılmakta olunan ekranda boş bir nokta fare ile sağ tıklanır.

 Çalışma ekranı kontrol araçları(Viewports Controls):

Çalışma ekranı kontrol araçları ekranın sağ alt köşesinde bulunan 8 adet komuttur. Bunlar ekran görüntüsünü değiştirmeye yardımcı olan araçlardır. Bu araçların işlevleri şu şekilde sıralanabilir.

Zoom: Ekrana yakınlaşıp uzaklaşmayı sağlar. Komuta girildiğinde ekranda bir mercek işareti oluşacaktır. Farenin sol tuşuna basarak yukarı doğru seçilirse çalışma ekranındaki çizime yakınlaşılır, aşağı doğru çekerirse uzaklaşılır.

Zoom All: Zoom komutu gibi çalışır. Tek farkı zoom komutu sadece aktif ekranda yakınlaştırma uzaklaştırma yaparken Zoom All komutu tüm ekranlarda aynı anda bu işlemi gerçekleştirir.

Zoom Extents: Aktif çalışma ekranındaki tüm objeleri ekrana sığdırır.

Zoom Extents Selected: Aktif çalışma ekranı içerisindeki sadece seçili olan objeyi ekrana sığdırır.

Zoom Extents All: Tüm çalışma ekranlarında objeleri ekrana sığacak şekilde yakınlaştırır.

Zoom Extents All Selected: Tüm çalışma ekranında seçili olan objeleri ekrana sığacak şekilde yakınlaştırır.

Zoom Region: Bölgesel olarak yaklaşmayı sağlar. Aktif çalışma ekranında farenin sol tuşuna basılarak sürüklenir ve bir bölge belirlenir. Farenin sol tuşundan parmak çekildiğinde seçilen bölge yakınlaşmış olur.

Field of View: Sadece perspektif ekranında çalışır. Aktif çalışma ekranına yakınlaşıp uzaklaşmayı sağlar. Ancak bu komutun kameralar üzerinde kullanılması tavsiye edilmektedir.

Pan: Aktif çalışma ekranını kaydırmak için kullanılır. Fare sol tuşa basılı tutulduktan sonra her yere serbest bir şekilde hareket ettirilerek kullanılabilir.

Walk Through: Bu komut bilgisayar oyunlarında oynanılan karakterin gözünden sahneyi dolaşmaya benzetilebilir.

Arc Rotate: Aktif çalışma ekranını istenilen yönde döndürmeyi sağlar. Döndürme merkezi ekranın kendi merkezidir.

Arc Rotate Selected: Seçili olan objenin etrafında dönmeyi sağlar.

Arc Rotated SubObject: 3ds Max programında çalışırken objelerin alt objelerini seçmek gerekebilir. Bu alt objeler bir box’ ın üzerindeki nokta, kenar, yüzey, vb. olabilir. Bu komut aktif çalışma ekranı içerisindeki seçili olan alt objenin etrafında dönmeyi sağlar.

Maximize Viewport Toggle: Aktif olan çalışma ekranını tam ekran yapar. Tekrar tıklandığında ise eski haline döndürür. Alt W

bir değer sonucuna göre işlem sağlamak istiyorsak ve bunu if-else komutunun karmaşıklaştığı bir noktada yaparken switch-case yapısı tercih edilir, bu yapı ile sonsuz işlem tanımlama yapılabilir, girilen bir değere göre "case" ler oluşturulur ve bunlara yapılacak işlem tanımlanır.

1. switch sözcüğünden hemen sonra gelen ifade parantez içinde yer almalı.
2. case anahtar sözcüklerini izleyen ifadeler değişken içermemelidir.
3. break komutu ile sonlandırılır, uyuşmayan ifade de kullanılacak işlem ve ya mesaj seçilir
4. İki case sabiti aynı değeri alamaz.

switch deyiminin çalışma prensibi basittir. switch ifadesi hangi case’i izleyen sabitle çakışıyorsa, programın kontrolü o case’i izleyen kısma geçer. Bu case’den sonraki deyimler de kontrol edilmeden çalıştırılır.

case sabitlerinden hiçbiri ifade ile uyuşmuyorsa, programın akışı default‘u izleyen kısıma geçer ve burada ki işlem uygulanır (case lere tanımlı olmayan case lerin dışında kalan işlem)

Switch/case yapısında,case lerin çalıştırılıp sadece birini çalıştırıp bundan sonra switch/case yapısını terketmesini isiyorsak bu durumda her case seçeneğinden sonra break komutu yerleştirmeliyiz.

JAVA UYGULAMA KODUMUZ :

uygulamamız sizden iki adet sayı alır, bunlar int tipinde yani sayı değeri içerir daha sonra op değeri ister yani yapılacak işlemi dışardan ister siz  (+,-,*,/) , değer girilince case de tanımlanan ya da girilen karaktere eşlenen işlemi yürürlüğe koyar,  daha sonra bu işlemden sonra yapıdan çıkması için break kodu uygulanır.

mport java.util.Scanner;

public class BasitHesaplama {

       public static void main(String[] args) {
              int sayi1, sayi2;           // sayı değerlerimizin int tipinde olduğu anlamına gelir
              String op;              // op değişkeni string tipindedir  (+ - * / )
              Scanner sc = new Scanner(System.in);        // sc değişkeni dışardan girilen değere eşler ( klavye değeri)
              
              
              
              System.out.println("Sayilari giriniz: ");
              sayi1 = sc.nextInt();   // int tipinde sayı girin 
              sayi2 = sc.nextInt();   // int tipinde sayı girin 
              System.out.println("Yapmak İstediğiniz İşlem Karakterini Giriniz: ");  //   op işleminde yapılacak işlemi seçiniz
              op = sc.next();

              switch(op) {
              case "+":  //  +  işlemi girilirse bu case yi uygula 
                   System.out.println("Sonuc: " + (sayi1 + sayi2));  // uygulanan case in sonucunu ekrana yazar 
                   break; // bu case yi uyguladıktan sonra yapıdan çık
              case "-":
                   System.out.println("Sonuc: " + (sayi1 - sayi2));
                   break;
              case "*":
                   System.out.println("Sonuc: " + (sayi1 * sayi2));
                   break;
              case "/":
                   System.out.println("Sonuc: " + ((double)(sayi1) / sayi2));
                   break;
              default:
                   System.out.println("Yanlış operatör");

              }

      }

}

Aşağıda girilen hava sıcaklığına göre ne yapılması gerektiğini öneren bir kod yazdım, bu örnek basit ve anlaşılır olsun diye çabaladım, ben de amatör bir kullanıcı olarak yeni öğrenenlere çok yakın olduğumu ve birlikte daha kolay öğrenebileceğimizi düşünüyorum.

uygulamayı ide de çalıştırıp buraya taşıyorum denedim çalışıyor, ufak tefek hatalarım varsa kusura bakmayınız iyi çalışmalar.

import java.util.Scanner;

public class IfElseKomutu {

    public IfElseKomutu() {
        // uygulama çalışıyor sizde IDE nize kopyalayıp yapıştırarak çalıştırabilirsiniz.
    }

    public static void main(String[] args) {

      
              int sayi1 ;
              
              Scanner sc = new Scanner(System.in);
              
              
              
              System.out.println("lütfen hava sıcaklığını giriniz : ");
              sayi1 = sc.nextInt();
              if (sayi1<=0) {
                  System.out.println("hava çok soğuk buzlanmaya dikkat edin ve çok kalın giyinin...");
              }
              
              else if (sayi1 <= 15) {
                  
                  System.out.println(" hava soğuk lütfen montunuzu giyiniz...");

              }
              else if (sayi1 <=20) {
                  System.out.println(" hava sıcaklığı ideal ancak üstünüzü ince giyinmeyiniz...");
              }
              else if (sayi1<=30) {
                  System.out.println("hava sıcak tişörtünüzü giyebilirsiniz ");
              }
              else if (sayi1<=35) {
                  System.out.println("hava sıcaklığı yüksek şapkanızı ve suyunuzu yanınıza alınız..");
              }
              else if (sayi1 >35) {
                  System.out.println("hava aşırı sıcak dışarı çıkmamak daha uygun olacaktır...");
              }
              
              else {
                  System.out.println("yanlış bir değer");
              }
        
    }

}

Introduction:

The Quine–McCluskey algorithm (or the method of prime implicants) is a method used for minimization of Boolean functions that was developed by Willard V. Quine and extended by Edward J. McCluskey. It is functionally identical to Karnaugh mapping, but the tabular form makes it more efficient for use in computer algorithms, and it also gives a deterministic way to check that the minimal form of a Boolean function has been reached. It is sometimes referred to as the tabulation method. The method involves two steps:

1. Finding all prime implicants of the function.
2. Use those prime implicants in a prime implicant chart to find the essential prime implicants of the function, as well as other prime implicants that are necessary to cover the function.

Problem Definition:

The method groups the minterms entered by the user first according to the number of ones in their binary equivalent. Then the minterms are grouped in such a way that the there is only change in a single position of the two minterms compared. The comparing is carried forward to newer tables until there are no more groups to be formed. Then all the minterms that are never paired are chosen as prime implicants and using the least number of prime implicants that cover all minterms, we generate the minimized equation for the Boolean function.

Modules:

• void minTermsDectoBin(); - Converts decimal minterms to binary equivalents.
• int totalSizeCalc(); - Calculates the max no. of minterms for the no of variables.
• int calcNoOfOnes(int[]); - Counts the no of ones in the binary of the minterm
• void display(); - Various Display Functions to display the tables
• int compare(); - Various compare functions to compare tables and minterms
• void firstStage(); - First Stage grouping
• void printParityTable(); - To print the parity table
• void parityInit(); - Initialize the parity table with -1
• int paritycheck(); - To check the prime implicants
• int checkForSingle(); - Prime implicants that are must to be included in eqn
• int parityToEqt(); - To generate equation from prime implicants
• void displayFinal(); - Display the final equation

Conclusion:

The Quine-McCluskey Method was hence implemented using arrays. Array was used because the size of the data elements to be stored where fixed and was in a tabular form of a 2d array. Also, there was no need to access elements from between and hence a linear traversal was only required along with static storage, which provides a fast access. Hence, arrays were preferred for the implementation of tabular form Quine-McCluskey Method. And thereby using arrays we implemented the project which performs the operation of minimizing the Boolean function entered by the user. The method hence provided with the minimized equations of the function.

Türkçe :

Quine-McCluskey-Algoritma-Java

Giriş:

Quine–McCluskey kullanımı (veya asal çıkarımlar yöntemi), Willard V. Quine tarafından sahiplenilmesi ve Edward J. McCluskey tarafından genişletilen Boolean okullarının minimizasyonu için kullanılan bir kullanılabilir. İşlevsel olarak işlevsellik eşlemesiyle, ancak uygulanabilecek bir sistem tasarımında kullanım için daha verimli hale getirmek ve ayrıntılı bir Boole sağlamanın minimum kontrol edilmesiyle elde edilirliğini belirlemek için bir yol sağlar. Bazen tablolama olarak adlandırılır. iki yöntem adım içerir:

1. Fonksiyonun tüm asal imalarını bulma.
2. Bu asal implikantları, işlevin temel özellikleri olarak kapsamlı ve genel olarak kapsamak için gerekli olan herkes için geçerli olan bir tablonda kullanım için bir standart değildir.

Problem tanımı:

Yöntem, kullanıcı tarafından girilen mintermleri, ikili eşdeğerlerindeki sayı sayısına göre gruplandırır. Daha sonra mintermler, karşılaştırılan iki mintermin yalnızca tek bir konumunda değişiklik olacak şekilde gruplandırılır. Karşılaştırma, oluşturulacak başka grup kalmayıncaya kadar daha yeni tablolara taşınır. Daha sonra hiçbir zaman eşleşmeyen tüm mintermler asal çıkarımlar olarak seçilir ve tüm mintermleri kapsayan en az sayıda asal implikant kullanılarak Boole fonksiyonu için minimize edilmiş denklemi üretiriz.

Modüller:

• geçersiz minTermsDectoBin(); - Ondalık mintermleri ikili eşdeğerlere dönüştürür.
• int toplamSizeCalc(); - Maksimum sayıyı hesaplar. değişken sayısı için mintermler.
• int calcNoOfOnes(int[]); - Minterm ikili dosyasındakilerin sayısını sayar
• geçersiz ekran(); - Tabloları görüntülemek için çeşitli Görüntüleme İşlevleri
• int karşılaştır(); - Tabloları ve mintermleri karşılaştırmak için çeşitli karşılaştırma işlevleri
• void firstStage(); - Birinci Aşama gruplaması
• geçersiz printParityTable(); - Parite tablosunu yazdırmak için
• geçersiz eşlikInit(); - Parite tablosunu -1 ile başlatın
• int paritycheck(); - Asal imaları kontrol etmek için
• int checkForSingle(); - Denklemde yer alması gereken asal imalar
• int parityToEqt(); - Asal imalardan denklem oluşturmak için
• geçersiz displayFinal(); - Son denklemi göster

Çözüm:

Quine-McCluskey Yöntemi bu artan diziler uygulandı. Dizi, saklanacak verinin öğelerinin görünümünde olduğu ve bir 2 dizinin bulunduğu tablo içind uygulanacaktır. Ayrıca, araçlara erişim için gerekli ve bu şekilde, erişimle geçiş ile birlikte bir geçiş geçiş gerekliydi. Bu artan, şeklindeki Quine-McCluskey yönteminin için diziler tercih edilirken. Bu sayede aracılığıyla kullanıcı tarafından girilen Boolean'ı en aza indirgeyerek gerçekleştiren projeyi diziler kullanarak hayata geçirebiliriz. Bu gelişmiş sistem fonksiyonun en aza indirilmiş olan denklemleri ile teslim edilir.

import java.util.Scanner;
import java.util.Vector;
import ts.display;
class declarations {
    // Variable Declarations
    public static int i = 0, j = 0, l = 0, k = 0, c = 0, noOfVariables = 0, maxBit = 0, noOfMinTerms = 0;
    public static int[] minTermsDec = new int[16];
    public static int[][] minTermsBin = new int[16][16];
    public static int[] noOfOnes = new int[16];
    public static int[][] g0 = new int[14][5];
    public static int[][] g1 = new int[16][5];
    public static int[][] g2 = new int[16][5];
    public static int[][] g3 = new int[16][5];
    public static int[][] g4 = new int[16][5];
    public static int[][] h0 = new int[16][7];
    public static int[][] h1 = new int[16][7];
    public static int[][] h2 = new int[16][7];
    public static int[][] h3 = new int[16][7];
    public static int[][] i0 = new int[16][9];
    public static int[][] i1 = new int[16][9];
    public static int[][] i2 = new int[16][9];
    public static int[][] k0 = new int[16][13];
    public static int[][] k1 = new int[16][13];
    public static int[][] parityTable = new int[20][24];
    public static int gzero = 0, gone = 0, gtwo = 0, gthree = 0, gfour = 0;
    public static int hzero = 0, hone = 0, htwo = 0, hthree = 0;
    public static int izero = 0, ione = 0, itwo = 0;
    public static int kzero = 0, kone = 0;
    public static int[][] Final = new int[100][5];
    public static int finalc = 0;
    public static int parityCnt = 0;
    static Scanner s = new Scanner(System.in);
    //Constructor to initialize parity 
    declarations() {
    for (i = 0; i < 20; i++)
            for (j = 0; j < 24; j++)
                parityTable[i][j] = -1;
    }
    // Function Definitions
    public static int parityToEqt() // Function to generate the parity bits
    {
        for (j = 0; j < 16; j++) {
            if (checkForSingle(j) != 100) {
                Final[finalc][0] = parityTable[checkForSingle(j)][20];
                Final[finalc][1] = parityTable[checkForSingle(j)][21];
                Final[finalc][2] = parityTable[checkForSingle(j)][22];
                Final[finalc][3] = parityTable[checkForSingle(j)][23];
                finalc++;
            }
        }
        return 0;
    }
// Function to compare the parity table and final parities for equation
    public static int compareSamefinal(int a[][], int size) 
    {
        for (i = 0; i < size; i++) {
            for (j = i + 1; j < size;) {
                if ((a[j][0] == a[i][0]) && (a[j][1] == a[i][1]) && (a[j][2] == a[i][2]) && (a[j][3] == a[i][3])) {
                    for (k = j; k < size; k++) {
                        a[k][0] = a[k + 1][0];
                        a[k][1] = a[k + 1][1];
                        a[k][2] = a[k + 1][2];
                        a[k][3] = a[k + 1][3];
                    }
                    size--;
                } else {
                    j++;
                }
            }
        }
        return size;
    }
// Function to check for parity that are necessary for equation as they are lone contributers for a minterm
    public static int checkForSingle(int column) 
    {
        int patc = 0, temp121 = 0;
        for (i = 0; i < parityCnt; i++) {
            if (parityTable[i][column] == 999) {
                temp121 = i;
                patc++;
            }
        }
        if (patc == 1)
            return temp121;
        else
            return 100;
    }
    public static int paritycheck3(int a[][], int b[][], int h[][], int first, int second,
            int third) 
    {
        int t = 0;
        while (t != first) {
            int c = 0;
            for (i = 0; i < second; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] != b[i][j]) {
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    c++;
                }
            }
            for (i = 0; i < third; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] != h[i][j]) {
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    c++;
                }
            }
            if (c == 0) {
                parityTable[parityCnt][16] = a[t][4];
                parityTable[parityCnt][17] = a[t][5];
                parityTable[parityCnt][18] = a[t][6];
                parityTable[parityCnt][19] = a[t][7];
                parityTable[parityCnt][23] = a[t][3];
                parityTable[parityCnt][22] = a[t][2];
                parityTable[parityCnt][21] = a[t][1];
                parityTable[parityCnt][20] = a[t][0];
                parityTable[parityCnt][a[t][7]] = 999;
                parityTable[parityCnt][a[t][6]] = 999;
                parityTable[parityCnt][a[t][5]] = 999;
                parityTable[parityCnt][a[t][4]] = 999;
                parityCnt++;
            }
            t++;
        }
        return 0;
    }
    public static int paritycheck2(int a[][], int b[][], int h[][], int first, int second,
            int third) // Function to check parity
    {
        int t = 0;
        while (t != first) {
            int c = 0;
            for (i = 0; i < second; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] != b[i][j]) {
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    c++;
                }
            }
            for (i = 0; i < third; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] != h[i][j]) {
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    c++;
                }
            }
            if (c == 0) {
                parityTable[parityCnt][16] = a[t][4];
                parityTable[parityCnt][17] = a[t][5];
                parityTable[parityCnt][23] = a[t][3];
                parityTable[parityCnt][22] = a[t][2];
                parityTable[parityCnt][21] = a[t][1];
                parityTable[parityCnt][20] = a[t][0];
                parityTable[parityCnt][a[t][5]] = 999;
                parityTable[parityCnt][a[t][4]] = 999;
                parityCnt++;
            }
            t++;
        }
        return 0;
    }
    public static int paritycheck1(int a[][], int b[][], int h[][], int first, int second,
            int third) // Function to check parity
    {
        int t = 0;
        while (t != first) {
            int c = 0;
            for (i = 0; i < second; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] != b[i][j]) {
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    c++;
                }
            }
            for (i = 0; i < third; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] != h[i][j]) {
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    c++;
                }
            }
            if (c == 0) {
                parityTable[parityCnt][16] = a[t][4];
                parityTable[parityCnt][23] = a[t][3];
                parityTable[parityCnt][22] = a[t][2];
                parityTable[parityCnt][21] = a[t][1];
                parityTable[parityCnt][20] = a[t][0];
                parityTable[parityCnt][a[t][4]] = 999;
                parityCnt++;
            }
            t++;
        }
        return 0;
    }
    public static int totalSizeCalc() // Function to check the maximum no of minterms possible for the no of variables
    {
        for (i = 0; i < noOfVariables; i++) {
            maxBit = maxBit + (int) Math.pow(2, i);
        }
        return maxBit + 1;
    }
    public static void inputMinTerms() // Function to input the minterms
    {
        int inp = 0;
        Vector vec = new Vector(16);
        System.out.print("Enter the minterms to be minimized: \n");
        for (i = 0; i < maxBit; i++) {
            inp = s.nextInt();
            if (inp >= (maxBit)) {
                for (i = 0; i < noOfMinTerms; i++)
                    minTermsDec[i] = vec.get(i);
                return;
            }
            else if (inp == (-1)) {
                for (i = 0; i < noOfMinTerms; i++)
                    minTermsDec[i] = vec.get(i);
                return;
            } else {
                vec.add(inp);
                noOfMinTerms++;
            }
        }
    }
    public static int calcNoOfOnes(int num[]) // Function to calculate the no of ones in the minterms binary value
    {
        int flag = 0;
        for (i = 0; i < maxBit; i++) {
            if (num[i] == 1)
                flag++;
        }
        return flag;
    }
    public static void minTermsDectoBin() // Function to convert the minterms in decimal to their binary equivalents
    {
        int temp;
        for (i = 0; i <= noOfMinTerms; i++) {
            for (j = 0; j < noOfMinTerms; j++) {
                temp = minTermsDec[j];
                minTermsBin[j][4] = temp;
                for (l = 3; l >= 0; l--) {
                    minTermsBin[j][l] = temp % 2;
                    temp = temp / 2;
                }
                if (minTermsDec[j] == 1)
                    noOfOnes[j] = 1;
                else
                    noOfOnes[j] = calcNoOfOnes(minTermsBin[j]);
            }
        }
    }
    public static void firstStage() // Function for first stage comparisons
    {
        for (i = 0; i < noOfMinTerms; i++) {
            if (noOfOnes[i] == 0) {
                for (j = 0; j < 5; j++) {
                    g0[gzero][j] = minTermsBin[i][j];
                }
                gzero++;
            }
            if (noOfOnes[i] == 1) {
                for (j = 0; j < 5; j++) {
                    g1[gone][j] = minTermsBin[i][j];
                }
                gone++;
            }
            if (noOfOnes[i] == 2) {
                for (j = 0; j < 5; j++) {
                    g2[gtwo][j] = minTermsBin[i][j];
                }
                gtwo++;
            }
            if (noOfOnes[i] == 3) {
                for (j = 0; j < 5; j++) {
                    g3[gthree][j] = minTermsBin[i][j];
                }
                gthree++;
            }
            if (noOfOnes[i] == 4) {
                for (j = 0; j < 5; j++) {
                    g4[gfour][j] = minTermsBin[i][j];
                }
                gfour++;
            }
        }
    }
    public static void display() // Display function to display the no of ones
    {
        for (j = 0; j < noOfMinTerms; j++) {
            System.out.print(noOfOnes[j] + "\t");
        }
    }
    public void displayFinal() // Function to display the final table
    {
        for (i = 0; i < finalc; i++) {
            for (j = 0; j < 4; j++) {
                System.out.print(Final[i][j] + "\t");
            }
            System.out.print("\n");
        }
    }
    public static void displayArray(int a[][], int n) // Dsiplay Function
    {
        for (i = 0; i < n; i++) {
            for (j = 0; j < 4; j++) {
                System.out.print(a[i][j] + "\t");
            }
            System.out.print("\n");
        }
    }
    static int compare(int a[][], int b[][], int h[][], int first, int second) // Compare Function
    {
        int y = 0, t = 0;
        while (t < first) {
            for (i = 0; i < second; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] == b[i][j]) {
                        h[y][j] = b[i][j];
                    } else {
                        h[y][j] = 9;
                        flag++;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    h[y][4] = a[t][4];
                    h[y][5] = b[i][4];
                    if (h[y][6] == 0)
                        h[y][6] = 1;
                    y++;
                }
            }
            t++;
        }
        return y;
    }
    public static int compare1(int a[][], int b[][], int h[][], int first, int second) // Compare Function
    {
        int y = 0, t = 0;
        while (t != first) {
            for (i = 0; i < second; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] == b[i][j]) {
                        h[y][j] = b[i][j];
                    } else {
                        flag++;
                        h[y][j] = 9;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    h[y][4] = a[t][4];
                    h[y][5] = a[t][5];
                    h[y][6] = b[i][4];
                    h[y][7] = b[i][5];
                    y++;
                }
            }
            t++;
        }
        return y;
    }
    public static int compare2(int a[][], int b[][], int h[][], int first, int second) // Compare function
    {
        int y = 0, t = 0;
        while (t != first) {
            for (i = 0; i < second; i++) {
                int flag = 0;
                for (j = 0; j < 4; j++) {
                    if (a[t][j] == b[i][j]) {
                        h[y][j] = b[i][j];
                    } else {
                        flag++;
                        h[y][j] = 9;
                    }
                }
                if (flag == 1) {
                    h[y][4] = a[t][4];
                    h[y][5] = a[t][5];
                    h[y][6] = a[t][6];
                    h[y][7] = a[t][7];
                    h[y][8] = b[i][4];
                    h[y][9] = b[i][5];
                    h[y][10] = b[i][6];
                    h[y][11] = b[i][7];
                    if (h[y][12] == 0)
                        h[y][12] = 1;
                    y++;
                }
            }
            t++;
        }
        return y;
    }
    public static int compareSame(int a[][], int size) // Compare Function
    {
        for (i = 0; i < size; i++) {
            for (j = i + 1; j < size;) {
                if ((a[j][0] == a[i][0]) && (a[j][1] == a[i][1]) && (a[j][2] == a[i][2]) && (a[j][3] == a[i][3])) {
                    for (k = j; k < size; k++) {
                        a[k][0] = a[k + 1][0];
                        a[k][1] = a[k + 1][1];
                        a[k][2] = a[k + 1][2];
                        a[k][3] = a[k + 1][3];
                        a[k][4] = a[k + 1][4];
                        a[k][5] = a[k + 1][5];
                        a[k][6] = a[k + 1][6];
                        a[k][7] = a[k + 1][7];
                        a[k][8] = a[k + 1][8];
                    }
                    size--;
                } else {
                    j++;
                }
            }
        }
        return size;
    }
    public static int compareSame2(int a[][], int size) // Compare Function
    {
        for (i = 0; i < size; i++) {
            for (j = i + 1; j < size;) {
                if ((a[j][0] == a[i][0]) && (a[j][1] == a[i][1]) && (a[j][2] == a[i][2]) && (a[j][3] == a[i][3])) {
                    for (k = j; k < size; k++) {
                        a[k][0] = a[k + 1][0];
                        a[k][1] = a[k + 1][1];
                        a[k][2] = a[k + 1][2];
                        a[k][3] = a[k + 1][3];
                        a[k][4] = a[k + 1][4];
                        a[k][5] = a[k + 1][5];
                        a[k][6] = a[k + 1][6];
                        a[k][7] = a[k + 1][7];
                        a[k][8] = a[k + 1][8];
                        a[k][9] = a[k + 1][9];
                        a[k][10] = a[k + 1][10];
                        a[k][11] = a[k + 1][11];
                        a[k][12] = a[k + 1][12];
                    }
                    size--;
                } else {
                    j++;
                }
            }
        }
        return size;
    }
    static void parityInit() // Function to initialize the parity table
    {
        for (i = 0; i < 20; i++)
            for (j = 0; j < 24; j++)
                parityTable[i][j] = -1;
    }
    static void printParityTable() // Function to print the parity table
    {
        for (i = 0; i < parityCnt; i++) {
            System.out.print("\n P" + i + 1 + " : ");
            for (j = 16; j < 20; j++) {
                if (parityTable[i][j] == -1)
                    continue;
                else {
                    System.out.print(" " + parityTable[i][j] + " ");
                    if (j != 19 && parityTable[i][j + 1] != -1)
                        System.out.print(",");
                }
            }
            System.out.print("\n");
        }
    }
    static void eqnGenerator() // Function to generate the equation from the parity
    {
        System.out.print("\n The Equation is : \t");
        for (i = 0; i < finalc; i++) {
            if (i != 0)
                System.out.print(" + ");
            for (j = 0; j < 4; j++) {
                if (j == 0 && j < noOfVariables) {
                    if (Final[i][j] == 0)
                        System.out.print("A'");
                    else if (Final[i][j] == 1)
                        System.out.print("A");
                } else if (j == 1 && j < noOfVariables) {
                    if (Final[i][j] == 0)
                        System.out.print("B'");
                    else if (Final[i][j] == 1)
                        System.out.print("B");
                } else if (j == 2 && j < noOfVariables) {
                    if (Final[i][j] == 0)
                        System.out.print("C'");
                    else if (Final[i][j] == 1)
                        System.out.print("C");
                } else if (j == 3) {
                    if (Final[i][j] == 0 && j < noOfVariables)
                        System.out.print("D'");
                    else if (Final[i][j] == 1)
                        System.out.print("D");
                }
            }
        }
    }
}
class l extends declarations {
    public static void main(String args[]) {
        try {
            Scanner sc = new Scanner(System.in);
            System.out.println("Please enter your name");
            String s = sc.next();
            System.out.print("Enter the number of variables to be Minimized: ");
            noOfVariables = sc.nextInt();
            maxBit = totalSizeCalc();
            parityInit();
            inputMinTerms();
            System.out.println();
            minTermsDectoBin();
            System.out.print("\n\n  **STAGE 1**\n\n");
            firstStage();
            if (gzero != 0) {
                System.out.print("\ngroup of 0s\n");
                displayArray(g0, gzero);
            }
            if (gone != 0) {
                System.out.print("\ngroup of 1s\n");
                displayArray(g1, gone);
            }
            if (gtwo != 0) {
                System.out.print("\ngroup of 2s\n");
                displayArray(g2, gtwo);
            }
            if (gthree != 0) {
                System.out.print("\ngroup of 3s\n");
                displayArray(g3, gthree);
            }
            if (gfour != 0) {
                System.out.print("\ngroup of 4s\n");
                displayArray(g4, gfour);
            }
            System.out.print("\n\n  **STAGE 2**\n\n");
            hzero = compare(g0, g1, h0, gzero, gone);
            if (hzero != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 0 with 1:\n");
                displayArray(h0, hzero);
            }
            hone = compare(g1, g2, h1, gone, gtwo);
            if (hone != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 1 with 2:\n");
                displayArray(h1, hone);
            }
            htwo = compare(g2, g3, h2, gtwo, gthree);
            if (htwo != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 2 with 3:\n");
                displayArray(h2, htwo);
            }
            hthree = compare(g3, g4, h3, gthree, gfour);
            if (hthree != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 3 with 4:\n");
                displayArray(h3, hthree);
            }
            System.out.print("\n\n    **STAGE 3**\n\n");
            izero = compare1(h0, h1, i0, hzero, hone);
            izero = compareSame(i0, izero);
            if (izero != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 0 with 1:\n");
                displayArray(i0, izero);
            }
            ione = compare1(h1, h2, i1, hone, htwo);
            ione = compareSame(i1, ione);
            if (ione != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 1 with 2:\n");
                displayArray(i1, ione);
            }
            itwo = compare1(h2, h3, i2, htwo, hthree);
            itwo = compareSame(i2, itwo);
            if (itwo != 0) {
                System.out.print("\n\nComparing Group 2 with 3:\n");
                displayArray(i2, itwo);
            }
            System.out.print("\n\n Parity Check \n\n");
            paritycheck1(g0, g1, g1, gzero, gone, gone);
            paritycheck1(g1, g2, g0, gone, gtwo, gzero);
            paritycheck1(g2, g3, g1, gtwo, gthree, gone);
            paritycheck1(g3, g4, g2, gthree, gfour, gtwo);
            paritycheck1(g4, g3, g3, gfour, gthree, gthree);
            paritycheck2(h0, h1, h1, hzero, hone, hone);
            paritycheck2(h1, h0, h2, hone, hzero, htwo);
            paritycheck2(h2, h1, h3, htwo, hone, hthree);
            paritycheck2(h3, h2, h2, hthree, htwo, htwo);
            paritycheck3(i0, i1, i1, izero, ione, ione);
            paritycheck3(i1, i0, i2, ione, izero, itwo);
            paritycheck3(i2, i1, i1, itwo, ione, ione);
            parityToEqt();
            printParityTable();
            finalc = compareSamefinal(Final, finalc);
            System.out.print("\n");
            eqnGenerator();
            display d = new display();
            d.disp(s);
        } catch (Exception e) {
            System.out.println("Exception Encountered\n" + e + "\nPlease try again");
        }
    }
}

Hazır animasyonlar (Koşma, yürüme, zıplama vb.) içeren bu pakette her bir karakterin animatorü bulunmaktadır. Bunlara herhangi bir fonksiyon eklenmedikçe (koşma, yürüme vb.) karakterlerde hareket gözlemlenmeyecektir. Karakterlere fonksiyon eklemek için;

1. Assets klasörünün altına yeni bir klasör açıyoruz.
2. Bu klasörün içinde sağ tık Create->Animator Controller eklenir.
3. Eklenen controller’a çift tıklanarak aşağıdaki ekran açılır (Animator). 
4. Base Layer herhangi bir yere sağ tıklanarak Create State-> Empty ile yeni bir state oluşturulur.
5. Inspector panelinden bu statenin adı değiştirilir ve Motion kısmına tıklanarak karaktere fonksiyon tanımlanır. 

6. Oluşturulan Animasyon Controllerı karakterde tanımlamak için sahne elamanlarının yer aldığı Hierarchy panelinde karakterin ismine tıklayarak özelliklerine yani Inspector paneli açılır. Burada Animator kısmında 2. Adımda oluşturulan Animator Controller eklenir. 

Karaktere farklı fonksiyonlar eklemek için 4. adımda itibaren işlemler tekrarlanır. Daha önce eklenmiş olan state sağ tıklanıp Make transition eklenir.

 Not: Unity 3D’de oyun tasarlarken C# kullanılır. Bu nedenle metot oluşturma (veri çekme, veri gönderme), değişken tanımlama vb. işlemleri https://www.w3schools.com/cs/  verilen linkten çalışınız. 

Kameranın hareketini mause ile değiştiren kod:

using System.Collections; using System.Collections.Generic; using UnityEngine;

 

public class kamera : MonoBehaviour

{

    public GameObject camera;     public float mouse_sensivity;     public float XmouseRotation;     public float YmouseRotation;     public GameObject obje;

    void Start()

    { }

    void Update()

    {

        XmouseRotation = Mathf.Clamp(XmouseRotation, -90, 90);

        XmouseRotation -= Input.GetAxis("Mouse Y") * mouse_sensivity * Time.deltaTime;         YmouseRotation += Input.GetAxis("Mouse X") * mouse_sensivity * Time.deltaTime;         camera.transform.rotation = Quaternion.Euler(XmouseRotation, YmouseRotation, 0);         obje.transform.rotation = Quaternion.Euler(0, YmouseRotation, 0);

    } }

Karakteri hareket ettiren kod:

using System.Collections; using System.Collections.Generic; using UnityEngine;

public class obje_hareket : MonoBehaviour

{

    public GameObject obje;     public float speed;     public float jump_power;     private Rigidbody yer_cekimi;     public bool onGround;

    void Start()

    {

        yer_cekimi = obje.GetComponent();         onGround = true;

    }

    void Update()

    {

        if (Input.GetKey(KeyCode.W))

        {

            obje.transform.Translate(0, 0, Time.deltaTime * speed);}         if (Input.GetKey(KeyCode.S))

        {

            obje.transform.Translate(0, 0, Time.deltaTime * -speed); }         if (Input.GetKey(KeyCode.A))

        {

            obje.transform.Translate(Time.deltaTime * -speed, 0, 0); }         if (Input.GetKey(KeyCode.D))

        {

            obje.transform.Translate(Time.deltaTime * speed, 0, 0); }

 

        if (Input.GetKey(KeyCode.Space) && onGround == true)

        {

            yer_cekimi.velocity = new Vector3(0f, jump_power, 0f);                    onGround = false;}}     public void OnCollisionEnter(Collision obje_col)

    {

              if (obje_col.collider.tag == "zemin")  {             onGround = true;}         else

        { onGround = false;

        }

    }}            onGround = false;}  }}

Emlak komisyoncusu, taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkanının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlenen kişidir. Bu işi meslek edinen kişilere kısaca “emlakçı” da denilmektedir. Sözleşmenin kurulması imkanını hazırlayan bu kişiler, sözleşmenin kurulması halinde ücrete hak kazanmaktadır. Ücret; belirlenmemişse tarifeye, tarife yoksa teamüle göre ödenir.

Türk Borçlar Kanunu’nda (“TBK”) emlak komisyonculuğu sözleşmesi simsarlık sözleşmesi başlığı altında düzenlenmiştir. Taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça geçerli olmaz. Dolayısıyla emlakçı ile yapılan sözlü anlaşmaların herhangi bir geçerliliği yoktur. Emlak komisyonculuğu sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı olması şarttır.

Emlakçının, taraflar arasında sözleşme kurulduğu takdirde ücrete hak kazanacağını belirtmiştik. Ancak emlakçı ile yapılan sözleşmede emlakçının yapacağı giderlerin kendisine ödeneceği kararlaştırılmışsa, taraflar arasında sözleşmenin kurulmasıyla süreç sonuçlanmamış olsa bile, giderleri ödenir. Bir başka ifadeyle, bir kişi emlakçıya giderek evinin satışının gerçekleştirilmesini istemiş, emlakçı ev sahibi satıcı ile alıcıyı bir araya getirmiş ancak yine de evin satışı gerçekleşmemiş ise, emlakçı yine de yapmış olduğu masrafları isteyebilecektir. Ancak bu hususun da sözleşmede kararlaştırılmış olması gerekmektedir. Aksi takdirde yapılan masraflar istenemez.

Bu konudaki Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 2004/15586 E., 2005/4066 K., 15.03.2005 tarihli kararından alıntı yapmak isteriz: “Tellallık sözleşmesini düzenleyen BK’nın 404/son maddesinde gayrimenkul tellallığı sözleşmesinin yazılı şekilde yapılmış olmadıkça muteber olmayacağı açıkça hükme bağlanmıştır. Bu itibarla tellallık sözleşmesinin yazılı olması ve taraflarca imzalanması şarttır. Davacının dayandığı sözleşmenin incelenmesinde sözleşmede tellal olan davacının imzasının ve kaşesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulduğundan bahsedilemez. Bu nedenle de davacı geçerli olmayan bu sözleşmeye dayanarak herhangi bir hak iddiasında bulunamaz. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.”

Mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu(TTK) 100 vd. maddelerinde düzenlenmiş bulunan ticari işler tellallığı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu(TTK) tarafından ele alınmamıştır. Böylelikle konuya ilişkin olan özel hüküm genel hüküm ikiliği ortadan kalkmıştır.

TBK. m. 520/1'e göre simsarlığın(tellallığın) tanımı şu şekilde yapılmıştır: "Simsarlık sözleşmesi, simsarın taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkanının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlendiği ve bu sözleşmenin kurulması halinde ücrete hak kazandığı sözleşmedir". Bu hüküm, mehaza uygun olarak, "Simsarlık, simsarın bir ücret karşılığında, ya diğer tarafa bir sözleşmenin kurulması fırsatını göstermeyi ya da ona bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmeyi borçlandığı bir sözleşmedir" şeklinde anlaşılmalıdır. Simsarlık sözleşmesi, 818 sayılı BK'nun 404 vd maddelerinde, "tellallık" olarak adlandırılıp, düzenlenmiş bulunuyordu.

Bu tanımlardan hareket edilerek simsarlığın unsurları şu şekilde tespit olunabilir:

a) Simsarlık ilişkisinin tarafları simsar ile iş sahibidir ve simsar, iş sahibi için, konusu özel olarak belirlenmiş bir vekalet edimi üstlenmiştir. O (simsar), iş sahibi için yerine getireceği faaliyetin karşılığında ücret alacaktır.

b) Simsarlık faaliyetinin konusu, çeşitli işlere ilişkin sözleşmelerin kurulması hususunda aracılık etmektir. Bu aracılık faaliyeti, bir sözleşme kurma fırsatı vermek şeklinde olabileceği gibi bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmek şeklinde de olabilir. Simsarın kural olarak iş sahibini temsil yetkisi yoktur; fakat sözleşme ile kendisine bu yetki verilebilir.

c) Simsarlık ilişkisi, simsar ile iş sahibi arasında yapılan bir sözleşme ile kurulur.

Simsar ile iş sahibi arasında sürekli bir hukuki bağlantı yoktur. Simsarlık sözleşmesinin geçerliliği bir şekle bağlı değildir; ne var ki TBK. m. 520/3(BK m. 404/3) taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi için bir geçerlilik şekli kabul etmiştir. Buna göre, "taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça geçerli olmaz". Simsarlık faaliyeti sonucu kurulacak sözleşme (asıl sözleşme), herhangi bir nitelikte sözleşme olabilir.

Simsarlık sözleşmesi, vekalet sözleşmesinin konusu belirli (akit yapma hususunda aracılık faaliyetinde bulunma) ve simsarın her zaman ücrete hak kazandığı özel bir çeşididir. Bu sebeple TBK. m. 520/2'ye(BK m.404/2) göre "simsarlık sözleşmesine, kural olarak vekalete ilişkin hükümler uygulanır" denilmiştir.

Simsarlığın önem ve yararı şu şekilde açıklanmaktadır: Bir akdin yapılması için tarafların birbirleriyle buluşmaları lazımdır. Fakat bu buluşma her zaman kolay bir şekilde olmaz; hatta çoğu zaman bazı zorluklarla karşılaşılabilir. Mesela taraf olacakların birbirlerini tanımamaları, ayrı ayrı mahallerde bulunmaları, aynı dili konuşmamaları gibi sebepler onların birbirini bulmalarına ve sözleşmeyi yapmalarına mani olabilir. İşte çeşitli sebeplerden ötürü bir araya gelemeyen kimseleri birbirlerine yaklaştırmak hususunda aracılık yapmayı kendilerine meslek edinen şahıslardan müteşekkil bir sınıf olup, eski zamanlardan beri mevcuttur. Zamanımızda iş aleminin zaruri kıldığı ihtisaslaşma ve iş bölümü dolayısıyla tellallık mesleği ticaret hayatının vazgeçilmez bir unsuru haline gelmiştir.

Simsarlık sözleşmesi, simsar ile iş sahibi arasında haklar ve borçlar meydana getirmektedir. TBK. m. 521-525 arasında sadece simsarın ücret alacağı düzenleme konusu yapılmıştır. Simsarlık sözleşmesi ile ilgili diğer hususlarda, TBK. m. 520/2'nin yollaması gereği vekalete ilişkin TBK. m. 502 vd. hükümleri uygulama alanı bulacaktır.

Simsarın ücrete hak kazanma zamanı ve giderlere ilişkin alacağı TBK. m. 521 'e göre "simsar, ancak yaptığı faaliyet sonucunda sözleşme kurulursa ücrete hak kazanır" (521/1); "simsarın faaliyeti sonucunda kurulan sözleşme geciktirici koşula bağlanmışsa ücret, koşulun gerçekleşmesi halinde ödenir" (521/2); "simsarlık sözleşmesinde simsarın yapacağı giderlerin kendisine ödeneceği kararlaştırılmışsa, simsarın faaliyeti sözleşmenin kurulmasıyla sonuçlanmamış olsa bile giderleri ödenir" (521/son). Böylece simsar, sözleşme konusu hizmetin bir akdin kurulmasıyla sonuçlanması durumunda ücrete hak kazanmaktadır. Simsar, söz konusunu hizmeti yerine getirmezse, ücret alacağı elde edemeyecektir. Ancak sözleşmede aksi kararlaştırılabileceği gibi işin niteliğinden de aksi sonuca varılabilir.

BK. m. 521 vd. düzenleme içinde, simsarın ücret alacağının doğumu için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gerekir:

a) Simsarın aracılık ettiği asıl sözleşmenin iş sahibi (vekalet veren) ile üçüncü kişi arasında kurulması gerekir. Bu şart, iş sahibinin, kendisine teklif olunan üçüncü kişilerle sözleşme yapmayı sebepsiz olarak red etmesi halinde de gerçekleşmiş sayılmalıdır. Bu konu, TBK. m. 175'in kapsamı çerçevesinde değerlendirilmelidir. Fakat asıl sözleşmenin geçerli olarak kurulması lazım ve yeterlidir. Ücret alacağının doğumu için, bu sözleşmenin ifa edilmesi gerekli değildir. Geciktirici şarta bağlı olarak yapılmış sözleşmelerde, şartın gerçekleşmesi beklenmelidir. Bu düzenlemeyi getiren TBK. m.521/1 hükmü, emredici değildir. Taraflar, asıl akit kurulmamış olsa bile, ücret ödenmesini kararlaştırabilecekleri gibi ücretin, sözleşmenin ifa edilmesi halinde ödeneceğini de kararlaştırabilirler.

b) Asıl sözleşmenin kurulması ile simsarın faaliyeti arasında nedensellik ilişkisi bulunmalıdır. TBK. m. 521/1 bu şartı, "yaptığı faaliyet sonucunda" sözleriyle ifade etmiştir. Bu şartın aksi de kararlaştırılabilir.

c) TBK. m. 523'de düzenlenen ve simsarın ücret ve giderlere ilişkin alacağının kaybı sonucunu doğuracak durumlardan birinin gerçekleşmemesi gerekir (Yavuz, Cevdet: Borçlar Hukuku Dersleri Özel Hükümler, 9. Baskı, İstanbul 2011, s.604 vd).

Maaş haczi konulması için öncelikle borçluya bir icra takibi başlatılmalıdır. Başlatılan bu icra takibinin sonucunda kesinleşen bir karar olması gerekmektedir. İcra takibi kesinleştikten sonra kişinin çalışıp çalışmadığı tespit edilir. İcra Müdürlüğü'nün tanımış olduğu 90 günlük süre sonunda borçlu ödemek zorunda olduğu borcunu ödememişse kişiye son olarak uyarı yapılır ve 7 gün mühlet daha verir. Bu 7 günlük ek sürede de hala kişi borcunu ödemez ise maaşına haciz gelmekle birlikte gecikme faizi ile beraber maaşından kesintiler yapılır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 35. maddesine göre; işçilerin aylık olarak aldığı ücretlerinin yani maaşlarının dörtte birinden fazlası haczedilemez veya başkasına devir ve temlik olunamaz. İşçinin borçları yüzünden maaşı haczedilse de bu miktar tüm maaşın dörtte birinden az olmak zorundadır.

Ancak maaş haczinde tek bir istisna bulunmaktadır. O da nafaka borcuna ait haciz kararı. İşçinin bakmak zorunda olduğu aile üyeleri için mahkeme tarafından takdir edilecek miktar bu paraya dâhil değildir. Nafaka borcu alacaklılarının hakları saklıdır.

NAFAKA BORCU YÜZÜNDEN MAAŞIN NE KADARI HACZEDİLEBİLİR?

Borçlu olan işçinin almakta olduğu ücretin maaşın, dörtte birinden fazlasının haczedilemeyeceğini 4857 Sayılı Kanun'un 35. Maddesi açıkça belirtmiştir. Ancak nafaka borcunun özelliği sebebiyle öncelikle aylık nafakanın tamamı borçlunun almakta olduğu ücretinden her ay kesilmesinden sonra geri kalan kısmının 4'te 1'nin birikmiş nafaka alacağı için, diğer adi alacaklar gibi daha önce konulan hacizler sona erdikten sonra kesilmesi gerekmektedir. Yani bu durumda borçlunun maaşından önce o aya ait olan nafaka borcu kesilir. Daha sonra kalan kısmından ¼'lük geçmişe ait nafaka borcu kesilir. Eğer başka haciz kararı varsa da tüm bu nafaka kesintilerinden sonra kalan maaşın ¼ ‘lük kısmından temin edilir.

Taşınmaz malların alım satım işlemleri sırasında alınan hizmet bedeline tapu harcı denir. Tapu işlemlerinin yapıldığı Tapu Müdürlükleri tarafından bu harçlar kesilir. Gayrimenkul ya da arazi satışlarında satıcı taraf tapu dairesinden randevu alarak satış işlemini başlatır. Gerekli evrakla taşınmazın bağlı bulunduğu Tapu Müdürlüğü'ne başvurur.

İşlemin kayda alınmasıyla satıcı sms sistemiyle haberdar edilir. Birinci sms mesajında kaydın sisteme alındığı haberi gelir. İkinci mesajda da randevu tarihi ve yatırılacak harç miktarı bildirilir. Harç yatırıldıktan sonra alıcı ve satıcı kimlikleriyle birlikte randevu saatinde Tapu Müdürlüğü'nde olurlar.

2019 TAPU HARCI ÖDENEN BANKALAR

İşte, tapu harcının yatırılabileceği bankaların listesi :

– T.C. ZİRAAT BANKASI

– T. HALK BANKASI T.A.Ş.

– T. İŞBANKASI A.Ş.

– YAPI VE KREDİ BANKASI

– T.GARANTİ BANKASI A.Ş.

– ŞEKERBANK A.Ş.

– OYAK BANK T.A.Ş.

– ALBARAKA TÜRK KATILIM BANKASI A.Ş.

– TÜRKİYE FİNANS KATILIM B ANKASI A.Ş.

– TURKISH BANK

Tapu harcı ödeme işlemi internet üzerinden de online olarak kredi kartı ile yapılabiliyor. Kredi kartı ile tapu harcı ödeme işlemini Gelir İdaresi Başkanlığı resmi sitesinden tapu harcı ödemeleri menüsünden gerçekleştirilebilmektedir.

Ayrıca e-devlet üzerinden de harç ödenmesi mümkündür. E-devlete giriş yaptıktan sonra Tapu ve Kadastro Harç ve Döner Sermaye Sorgulama / Döner Sermaye Ödeme alt başlığına tıklanır. Gelen sayfadaki bilgiler doldurularak harç ödeme işlemini yapabilirsiniz.

Zarara uğrayan kişi tarafından açılacak olan kazaya sebebiyet veren kusurlu kişiye karşı açılır. Araç sahibinin farklı kullanan/işleten kişinin farklı olması durumunda sorumluluk hükümlerinde değişkenlik olabilir. Somut olay ele alınarak sorumluluk tespit edilmelidir.

Zararın giderilmesi için açılacak Maddi -Manevi Tazminat Davalarında görevli mahkeme ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'dir fakat davalı taraf sigorta şirketinin olacağı davalarda görevli mahkeme ASLİYE TİCARET MAHKEMELERİ'dir

Trafik kazalarında tazminatın belirlenebilmesi için ;

Kazanın nasıl gerçekleştiği,

Kazada kusur oranları, 

Kazadaki kasıt unsuru,

Kazaya karışanların sosyal ekonomik durum araştırılması,

Oluşan hasar ve uğranılan zararın boyutu, 

hususları incelenerek ,genellikle mahkemelerde bilirkişi yardımı ile, oluşan zararın tesbiti yapılarak hüküm kurulur.

Herhangi bir ölüm ya da yaralanma ile sonuçlanmayan, bazen basit bazense ağır maddi hasarlı trafik kazalarında en önemli husus TRAFİK SİGORTASI, KASKO gibi ARAÇ GÜVENCELERİnin varlığıdır. 

Zarara uğrayan kişi karşı taraftaki kişinin (kişi, sigorta, kasko) karşılaması üzerine maddi hasarını tutanak ve evrakları ile birlilte dilekçesine ekleyerek yukarıda bahsi geçen mahkemelere dava açmak için başvurabilir. Bu evraklar içerisinde araçta değişen olması halinde değişen ürün bedeli, tamir edildiği süre zarfında harcanan giderler ve yaşanan mağduriyet sebebiyle bir araç kiralanmışsa kiralama bedeli gibi evraklardır. Somut olaya göre değişkenlik gösterebilecek evrakların mahkemeye eksiksiz sunulması davanın lehe sonuçlanması için çok önemlidir. Maddi - Manevi Tazminat davaları avukatsız açılabileceği gibi her zaman tavsiye edildiği üzere hak kaybına uğranılmaması için bir hukuki destek alınarak açılması en doğrusudur.

Av. Belemir 

Ön bellek, bilgisayar sistemlerinde kullanılan bir hafıza türüdür ve genellikle daha hızlı erişilebilen, ancak daha küçük bir kapasiteye sahip olan bir bellek türüdür. İki ana türü bulunur: işlemci ön belleği (CPU önbelleği veya önbellek) ve sistem ön belleği (RAM).

1. İşlemci Ön Belleği (CPU Önbelleği veya Önbellek): Bu, işlemcinin hemen erişebildiği ve çok hızlı bir şekilde verilere ulaşmasına olanak tanıyan bir bellek türüdür. İşlemci, verilere bu ön bellek üzerinden erişebilir, bu da işlemleri hızlandırır. İşlemci ön belleği genellikle seviye 1 (L1) ve seviye 2 (L2) önbellek olarak adlandırılır.

2. Sistem Ön Belleği (RAM): Sistem ön belleği, bilgisayarın genel performansını artırmak için kullanılan bir başka önemli bellek türüdür. Bu bellek, işletim sistemi ve çalışan programlar tarafından kullanılır. RAM, bilgisayarın anlık olarak çalışan programlar ve verilerle ilgili bilgileri depolamak için kullanılır.

Ön bellek, bilgisayar performansını artırmaya yardımcı olur çünkü işlemcinin ve diğer bileşenlerin daha hızlı bir şekilde verilere erişmelerini sağlar. Ancak, ön bellek kapasitesi sınırlıdır, bu nedenle büyük veri setleriyle çalışan uygulamaların performansı daha çok sistem belleği (RAM) ve depolama birimlerine dayanır.

•   Cachel Bellek Statik midir yoksa Dinamik mi ?

Cache bellek genellikle statik bellek (SRAM - Static Random-Access Memory) teknolojisi kullanır. SRAM, verileri depolamak için flip-flop devrelerini kullanır ve bu devreler güç kaynağı kesildiğinde bile veriyi korur. Bu özellik, verilere hızlı ve sürekli erişim sağlamak için önemlidir.

Statik bellek, dinamik bellek (DRAM - Dynamic Random-Access Memory) ile karşılaştırıldığında daha hızlıdır ancak aynı zamanda daha maliyetlidir ve daha fazla enerji tüketir. Bu nedenle, hız ve güvenilirlik öncelikli olduğu durumlarda, cache bellekler genellikle statik bellek teknolojisiyle üretilir.

• Dinamik Bellek Örnekleri 

Dinamik bellek (DRAM - Dynamic Random-Access Memory) çeşitli uygulamalarda kullanılır ve genellikle bilgisayar sistemlerinde ana bellek (RAM) olarak bulunur. İşte dinamik belleğin bazı örnekleri:

1. DRAM Modülleri: Bilgisayar sistemlerinde kullanılan RAM modülleri genellikle dinamik bellek içerir. DDR (Double Data Rate), DDR2, DDR3, DDR4 gibi standartlar, farklı nesil DRAM teknolojilerini temsil eder.

2. Grafik Kartı Belleği (VRAM): Grafik kartları, görüntüleri hızlı bir şekilde işleyebilmek için özel bir belleğe ihtiyaç duyar. Bu bellek genellikle GDDR (Graphics Double Data Rate) adını taşıyan bir tür DRAM'dir.

3. Mobil Cihaz Belleği: Akıllı telefonlar, tablet bilgisayarlar ve diğer mobil cihazlar genellikle DRAM içerir. LPDDR (Low Power Double Data Rate) gibi düşük güç tüketen DRAM türleri, mobil cihazlarda yaygın olarak kullanılır.

4. Sunucu Bellekleri: Sunucu sistemleri, büyük miktarda belleğe ihtiyaç duyar. ECC (Error-Correcting Code) özellikleri içeren ve yüksek kapasiteli DRAM modülleri, sunucu sistemlerinde yaygın olarak kullanılır.

Dinamik bellek, yüksek kapasite sağlama ve ekonomik olma avantajlarına sahiptir ancak verileri sürekli olarak tazelemenin gerekliliği ve statik belleğe göre daha yavaş erişim süreleri gibi bazı dezavantajlara da sahiptir.

• statik bellek nerede kullanılır örnekleri nelerdir

Statik bellek (SRAM - Static Random-Access Memory), dinamik belleğe (DRAM) göre daha hızlı erişim sürelerine sahip olması ve verileri güç kaynağı kesildiğinde bile koruyabilmesi nedeniyle belirli uygulama alanlarında tercih edilir. İşte statik belleğin kullanıldığı bazı örnekler:

1. Önbellek Bellekleri (Cache): Bilgisayar işlemcilerinin önbellek bellekleri, hızlı erişim sağlamak ve işlemci ile daha hızlı veri alışverişi yapabilmek için genellikle statik bellek teknolojisini kullanır.

2. Yüksek Performanslı İşlemciler: Yüksek performanslı bilgisayar sistemlerinde, özellikle hızlı işlemcilerde, SRAM tabanlı önbellek kullanımı yaygındır.

3. DSP (Dijital Sinyal İşleme) Cihazları: Statik bellek, yüksek hız ve düşük gecikme süreleri nedeniyle ses ve görüntü işleme uygulamalarında kullanılan DSP cihazlarında tercih edilebilir.

4. Ağ Cihazları ve Yönlendiriciler: Ağ cihazları, veri iletişimi ve yönlendirme işlemleri için hızlı ve güvenilir bellek erişimi gerektirir. Bu nedenle, ağ cihazlarında genellikle statik bellek kullanılır.

5. Otomotiv Uygulamaları: Otomotiv sistemlerinde, özellikle güvenlik ve kontrol sistemlerinde, hızlı ve güvenilir bellek erişimi önemlidir. Statik bellek bu tür uygulamalarda tercih edilebilir.

Statik belleğin genellikle daha hızlı olmasına rağmen, daha pahalı ve daha fazla güç tüketen bir teknoloji olduğunu unutmamak önemlidir. Bu nedenle, maliyet ve güç tüketimi kritik faktörlerse, dinamik bellek gibi alternatifler de değerlendirilebilir.

• ön bellekler paylaşımlı mıdır ?

   

  Evet, bilgisayar sistemlerindeki önbellekler genellikle paylaşımlıdır. Bilgisayar mimarisinde, genellikle işlemci üzerinde bulunan bir önbellek (CPU önbelleği) paylaşılan bir kaynaktır ve tüm işlemci çekirdekleri tarafından ortak bir şekilde kullanılır. Ancak, paylaşılan önbellek, farklı seviyelerde olabilir.

• Seviye 1 (L1) Önbellek: Her çekirdek genellikle kendi L1 önbelleğine sahiptir, ancak bu önbellek genellikle çekirdekler arasında paylaşılmaz.

• Seviye 2 (L2) Önbellek: L2 önbellek, çekirdekler arasında paylaşılan bir önbellek olabilir. İki veya daha fazla çekirdek arasında paylaşılan bir L2 önbellek bulunabilir.

  

Giriş

     Bu yazımızda alışılagelmiş ahlak tasavvurlarının dışında, önemli bir şahsiyet olan Aliye İzetbegoviç merkezli bir ahlak tasavvurunda nasıl düşündüğünü ve nasıl yol izlediğinden bahsedip, sonra ise kalın yazılmış yerlerde de kendi yorumlarımı katmış olacağım.

İzetbegoviç ’in Ahlak Tasavvuru

     Aliya gibi şemaya bakarsak vazife ve menfaat ikilisinin kesinlikle örtüşmesinin söylenemeyeceğini, sadece itidal yolunu bulamayıp vazifenin menfaatleştirilmesini kasteder. Asıl olanın vazifenin ikame ettiği mekânda veya düşünce de menfaatin olmaması gerektiğini, yine aynı şekilde menfaatin bulunduğu yerde de vazifenin bulunmadığını zikreder. İki olguyu ise saf vazifenin ahlaka sımsıkı bağlı olduğu, menfaatin ise ahlak konusuna ters düştüğü ve bir ilginin olmadığını belirtir. Ahlak kavramının işlevsel ve ölçülü olmadığını, yani ölüme giden birini ölümden döndürmek için onunda tehlikeye kurtaramayacağını bilerek de olsa gitmesi ve sonuç olarak kurtaramaması olayı onun bu fiili yapmasında değerinin, göz ardı gelinmesi nasıl olabilir örneği ile bağdaştırılabilir. Sonucu ister başarılı ister başarısız olsun, bu gayretin akıbeti, ona aslını katan şeyin ahlak olmasından ibarettir. Nasıl ki, Mona Lisa tablosuna yüzeysel bakıldığında sıradan bir kadın resmi gibi görünüyorsa, onu önemseten şeyin içindeki sır olgusunda saklı olduğudur. İnsanın ahlakı da bence sırdır ki bu sırrı bilmek ile her şeyin başlangıcı olabilir. Çünkü sadece bir meselede ahlak olmayıp; bence doğa ahlakı, iş ahlakı vd. gibi ahlak birçok alanda değil, ahlakın birçok alanında çevre vardır mantığını benimsemekteyim. Yani hayatta ahlak değil, ahlakta hayat vardır.

            Doğa da varlıklar bizden bağımsız objektif şekilde bulunmaktadır. İster farkında olalım ister olmayalım, sevsek de sevmesek de bize bağlı olmamasını Ahlak tarafından maddi sahihliğin anlamsızlığını söyler. Bu şeyler ahlaki boyutta sayılmazlar. Bunlara aksi olarak da insanların içsel evreninde de sübjektif yönler vardır, ama doğa için varlığı olmaz. Herhangi bir insanın hayatı hangi çerçeveden göreceği konusu tamamıyla zatı ile ilgilidir. Özgürlükte aslında bunu ortaya çıkarmakla başlar. Özgürlüğün özü kendi sübjektiflerini bakış açınla ortaya çıkarman veya düşünmendir. Bir insan ancak kendi, kendileriyle özgürdür. Yani özgürlük her ne kadar diğer insanların haklarına karışmadan belli bir sınırda da olsa, kendinin düşüncelerini aktarmaktır. Niyet ve amel bakımından, insanın aklında genel geçer iyiliklerin (genel geçer iyilik tartışması bir yana, olduğu yönündeki kanaatim ile) olması, amellerine de işleyecek değildir. Tabi ki insanın fikri neyse zikri de odur düşüncesine ters olsa da ahlak işte tam da bu noktada araya girer. İlk maddede bahsetmiş olduğumuz menfaat kavramına ilişkili olarak, zihninde ki iyiye meyil etmiş olsa bile o çıkarından ahlak kavramı ile vazgeçip geçmeme olayına verdiği cevaptır, yani bu cevapta o kişinin fiilidir. Hangi seçeneğini seçtiği ile alakalıdır. Bu yüzden her zaman kişinin fikri ne ise zikri de o değildir. Bir kişi hiç niyet ve amelinde kötü şeyler beslemiyorsa zaten onun için kolaydır. Çünkü onun için başka seçenek olmadığından iyiyi kolayca seçecektir. Asıl maharet ise hem iyinin hem de kötünün bilincinde olup iyi olanı seçmek asıl ahlaktır. Seçenekleri sunacak olursak;

• İyi niyet, iyi fiil
• Kötü niyet, kötü fiil
• İyi-Kötü niyet, iyi fiil
• İyi-Kötü niyet, kötü fiil olarak kendimce sıralamak mümkündür.

     İnsanların geçmişten bu yana toplumsal olsun veya olmasın her alanda zorla terbiye yapılması söz konudur. Zorla terbiye aslında sadece kişinin özünde olan iyilik ve kötülüğü ortaya çıkarma yani fiilde işe yarar. Eğitim denilen şey kişinin düşünsel ve ruhi olarak aslında ahlakiye yakınlaşması ve ahlaklanmasıdır. Zorla terbiye verdiğiniz kişinin maddi olarak karşılık ve gelişimini alabilirsiniz ama zihni düşünce ve yapısını özünden değiştirmiş olmamakla beraber iyileştiremezsiniz. Zaten bu yüzden fikirler yaşamaz mı? Örneğin Sabetay Sevi Osmanlı’ya yakalandıktan sonra, öleceğini bildiği için (ceza da zorla terbiye çeşitlerinden biridir ki) Müslüman olmadığı halde Müslüman’ım deyip üst makamlara gelmiş, fakat gizliden gizliye de kendi misyonerlik faaliyetlerini sürdürmüştür. Örnekte de olduğu gibi zorla terbiyenin olmadığını görmekteyiz. Bunun nedeni onların tefekkür edememesi, yapılan şeye adapte olması ve alışması ile alakalıdır. Örneğin, kaplumbağa terbiyecisi portresinden de anlaşılacağı gibi, hayvan eğitiminde kullanılır. Zorla terbiye hayvanlarda eğitim iken, insanların eğitimi ise yalın olarak eğitim kelimesiyle özleşmektedir. O yüzden hayvanlarda karşılığı olan eğitimi değil, asıl olan özünden dönüşüm eğitimini vermektir.

     Et ve tırnak ne ise, ahlak ve insanın hürlüğü bunun gibidir. Özgürlüğün sınırları aşıldığında, ahlakın ve düşüncenin de sınırları aşılmış olur. Akıl ile özgürlük ilişkisi ise, bir köle iken istediğini yapamama veya istediğini yapabilme gücün varken akıl sahibi olamama ile doğru orantılıdır. Ahlak ile de özgürlük ilişkisi, sen bir kölesin özgürlüğün yok ve ahlaki bir eylem yapamazsın, çünkü verilen emire karşı boyun eğersin, ancak bu sefer ahlakın yok özgürsün ama ahlaki olarak özgür olmuş olamazsın. Yani insan aklının girdiği yerde özgürlüğün olmaması gibi bir şey söz konusu olmadığından ve ahlakında içerisinde bulunmasından ötürü bu açıklamaları yapmış bulunmaktayım. Akıl yalnızca varlıkların varlıklar ile münasebetini inceler ve saptar. Ama işte bu inceleme işleminde ve saptama esnasında gene ahlaki boyut devreye girer ve ahlaki seçiciliği ortaya çıkarır.

     Genel ve kimine göre doğru veya yanlış olarak Ahlak, dine dayandırılır. Aslında din ile ahlak birbiri ile bir değildir. Tekil ve devinimsel olarak Ahlak, yalnız dine bağlı değildir. Ama ahlakın olması içinde din olması gerekir, der. İkisinin kesişim noktası ise, dünyayı daha güzel ve yaşanabilir hale getirmeleridir. Din asli olarak dünya da insanlar arası ilişkiyi iyileştirmek ve düzenlemek üzerine de kuruludur. Toplumsal ilişkileri düzenleyen yasaları da barındırır. Din olmadan da Peygamber’in nasıl ki “Bir insanı öldürmek, bütün insanlığı öldürmek gibidir” ve “Kendine yapılmasını istediğin bir şeyi başkasına yapma” hadisi üzerine, Peygamber gelmeden de bu düşüncenin birisi tarafından söyleneceğini göz önünde bulunursak ki böyle bir Peygamber’in ümmetiyiz; din olmadan da ahlaki davranışların dini boyutlu olmadığını bu şekilde anlayabiliriz. Ahlak da aynı din gibi toplumsal birlikteliği düzenler. Zaten din, temelde insanları özüne döndürmek isteyen ahlakı nasıl ortaya çıkaracağına dair şeylere yöneltir. Asıl kilit nokta burada ahlaktır. Eğer ahlak olur ise zaten dininde amacı budur ki, ahlak yolu ile düzenleme yapmasıdır. Din insanları birleştirme de ahlakı kullanır, ahlakta zaten bu birleştiricinin kendisi murad edilen şeydir.

KAYNAKÇA

• İzetbegoviç, Aliya. Doğu Batı Arasında İslam”. Çev. Edina Nurikiç. 1.Cilt. İstanbul: Ketebe Yay., 1. Basım, 2019.

Giriş

            İslam önderliğinde ortaya çıkan farklı yapılar vardır. Kimisi ehli sünnet kimisi Şia ki bunlardan bir tanesi de On İki İmamcılık olarak adlandırılan bir grupta vardır. On İki İmamcılık sadece kendi düşüncelerinde kalmayıp bazı düşüncelere de yer edinmiştir. Tabii olarak bu dinsel yapılar birbirinden etkilenerek bazı olgular aynı şekilde de olmasa da farklı tezahürleri farklı yapıda teşekkül etmiştir. Her yapılaşmada On İki İmam algısı, Alevilikte de farklı olduğu gibi aynı değildir. Bu çalışmada On İki İmam düşüncesinin Aleviler’de ki buyruklarında, ibadet, inançlar ve kültürlerinde ki yansımasını ve algısını inceleyeceğiz.

Öncelikle On İki İmam’ın kimler olduğuna bakalım;

 1. Alevi Kaynaklarında On İki İmam

2.2. Gülbanglarda On İki İmam

            Bülbül manasına gelen Gülbang, Aleviler tarafından dede denilen yetkili olan kişiler tarafından cem ibadetine başlamadan önceki, ilerleyişi ve sona erdikten sonra yapılan dualara denir. Gene tek çeşit gülbang bulunmayıp, Dar Gülbangı’nda yalnız Hz. Ali’den, Erkan Gülbangı’nda hiçbir İmam’ın adının geçmediği gibi farklı muhtevalar içeren gelen çeşitli gülbanglar vardır

2.2.3. Alevi Kültüründe Bayramlar ve On İki İmam

On İki İmam diğer ibadetlerde olduğu gibi burada da kendini göstermiş, bayramlarının kutlama şekilleri nefes ve ibadetlerle birlikte Sultan Nevruz Bayramı, Hıdırellez Bayramı, Kurban Bayramı, Abdal Musa Bayramı gibi kendine has bayramları Hz. Ali’nin yanında On İki İmam’ı anarak bu şekilde geçirmektedirler.

Sonuç:

 Nitekim o ki yukarıda ki bilgiler doğrultusunda, On İki İmam algısı Alevilikte neredeyse her yerine girmiş olup önemli bir rol oynamaktadır. Sadece bir köşede değil her alanda andıkları ve diğer On İki İmam algılarından farklı olarak seçtikleri konu bakımından diğerlerinden farklıdır. Ama ayrı olduğu gibi benzer yanları da bulunmaktadır. On İki İmam algıları bir mehdi beklentisi içerisinde olmayıp onların yad ettikleri ve ibadet, dua ve hayatlarının diğer alanında kendilerine kattıkları bir tarz şeklinde tezahür olmuştur.

Kaynakça

• Özkorkmaz, Mehmet. “Alevilerin On İki İmam Algısı”. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2011.
• Üzüm, İlyas. İnançtan Külte: Alevilikte On İki İmam İnancı. Geçmişten Günümüze Alevi-Bektaşi Kültürü 1/1 (Ocak), 268-284.

     Genel olarak çoğu filozofun kendi görüşleri vardır. Geçmişte bu daha da fazlaydı. Bunun nedeni insanların yeni mitolojiyi bırakıp, sorgulayarak dünyayı keşfetmeye ve birtakım sorulara cevap verme gereksinimleri duydukları için ortaya birçok kuram atılmıştır. Felsefenin en önemli kavramlarından bir tanesi de idealizmdir. İdealizm, realizmin tam karşıtı olarak ele alınmaktadır. Realizmde, insan düşüncesinden bağımsız olarak bir varlığın olduğunu ve bu varlık alanındaki varlıkların bize bağlı olmadan varlıklarını sürdürdükleri söylenir. İdealizm ise, böyle bir varlık alanı olmadığını, varlıkların yani gerçek varlıkların sadece ve sadece insan zihninde, insan aklında, ruhunda ya da bilgisinde var olabileceklerini ileri sürmektedir. Buradan da şu ortaya çıkmaktadır, idealistler varlığın bir kavram, idea, fikir cinsinden olduğunu söylemektedirler. Fakat idealizmi biraz daha açmamız gerekmektedir, çünkü bu tanımıyla idealizme, katı idealizm, sert idealizm denilmektedir. Katı idealizm hiçbir şekilde insan zihninden bağımsız bir gerçekliğin olmadığını ileri sürmektedir. Fakat felsefe tarihinde katı idealistlerin yanı sıra, ılımlı idealistlerde vardır, öznel idealistler, nesnel idealistler ya da mutlak idealistler vardır. Bu ayrımları yaptığımız zaman sadece ve sadece katı idealistler yani realistlerin karşısında yer alırken, örneğin ılımlı idealistler şunu demekteler: gerçekten bir varlık vardır ama idea fikir cinsinden bizim dışımızdadır. Yani ılımlı idealistler kavramların idea cinsinden var olduğunu ve insan düşüncesinden bağımsız olduğunu fakat insan düşüncesiyle bilinebileceğini söylemektedirler. Örneğin bunların içine platonu koyabiliriz Bunlara karşılık katı idealistlerin içinde bir tür idealizm vardır buna da öznel ya da içkin idealizm denilmektedir. Bu İngiliz filozof George Berkeley'in öne sürdüğü bir idealizmdir. Berkeley’e göre içkin idealizm ya da öznel idealizm, her ne varsa sadece ve sadece algılanmış olarak var olandır. Algılanmış olan ise bizim bilincimizde ve zihnimizdedir. O halde zihnimizin dışında bir gerçekliğin olmadığını ileri sürmektedir. Alman idealistlerinden kısaca örnek verirsek, Johann Gottlieb Fichte öznel idealizmi öne sürer, öznel idealizme göre varlık bizim bilgi seviyemize göre bilinebilir ve bilgimiz varlığın ortaya konulmasında en önemli araçtır. Nesnel idealizm, ikinci Alman idealist olan Friedrich Schelling tarafından savunulmaktadır. Schelling’e göre bilen özneden bağımsız olarak bir nesnel varlık vardır ve bu nesnel varlığın açılımıyla varlık kendini göstermektedir. Üçüncü Alman idealisti Hegel’dir. Hegel mutlak idealizmi savunur ve Hegele göre evrensel tin ya da Almanca “gayst” denilen varlık, bütün var olanları kendisinden yola çıkarak kendisinin açılımı olarak ortaya koymaktadır. O halde mutlak ideanın, mutlak kavramın açılımıyla bütün var olanlar açığa çıkmaktadır. İşte insan aklıda bu mutlak varlığın evrensel aklın açılımının anlaşılmasında pay alan ve yardımcı olan bir akıldır. Bu bakımdan insan aklı, mutlak varlığın bilinme sürecinde mutlak aklın ortaya çıkmasına yardımcı olur.  

      İdealar Kuramı denildiğinde akla ilk gelen tabi ki Platondur. Platon, M.Ö. 427 yılında varlıklı bir ailede Yunanistan’ın başkenti Atina’da dünyaya gelmiştir. Gerçek adı Aristokles olmakla beraber ona Platon denmesinin nedeni, yapısının atletik olduğundan geniş göğüslü manasına gelen bu kelimeyi kullanmışlardır. Savaşların olduğu zamanlara denk gelmiştir. Genelde savaşlardan mütevellit politikayı ve toplumsal nizalara şahit olmuş, öğretmeni olan Sokrat adına öldürülmesine üzülmüştür. Toplumsal olayların düzenlenmesi, kişilerin ve toplumun mutluluğu konuları onu, öğretmeni Sokrat’a duyduğu özlemden en çok ilgilendiği konular arasında olmuştur. Hocasından sonra pek çok yere seyahat etmiştir. Orda ki alimlerden eğitim görmüş ve kendi fikirlerini de anlatmıştır. Onun örnek aldığı büyük hocası Sokrat’ken ünlü filozoflardan olan Kratilos ve Hesoidos vs. gibi filozoflardan esinlenmiştir.  Bu birikimler sonucu Atina ‘da Akademia’yı kurmuştur. Eğlenceli kişiliği olan, dünyadan el etek çekmiş, gerçek mutluluğun peşine düşen birisidir. O dönemde düşüncelerinden dolayı yenilikçi olarak görünür. Yaklaşık seksenlerinde M.Ö. 347/8 tarihinde ölmüş, ölüm yeri ise kendi kurduğu okul Akademia’ya son yolculuğuna uğurlanmıştır.

     İdea ’yı izahlarken duyular-düşünce ilişkisini baz almıştır. Gerçek dünyada neyi algılarız, neyi algılayamayız gibi sorulara İdealar Kuramı ile yanıt vermiştir.  Duyuların ve düşünce gücünün insanda etkin bir şekilde ayrıldığını anlatır. Nelerin kavranıp nelerin kavranamayacağı konuları ele almışlardır. Mesela bir kalem ve kâğıt idea değilken, bir iyilik, hasret bir ideadır. İdeaları ruhani bir maneviyatla hissederiz, bunlar ideadır. Ama dış duyu ile ilgili olanlara gelince ise bunlara idea denmemektedir. Bu kuram hangi şeylerin İdea imkânın olduğunu veya hangi şeyin İdea imkânı olmadığını tam anlamıyla izah eder. Platon için iki bölüme ayrılmıştır. İlk dönem onun için farklılık arz etmezken, sonrasında ideaları sınıflandırmıştır; Kavramsal İdea ve Nesnel İdea. Platon’da varlık anlayışı, varlığın nedenselliği fikrinin tamamıyla kabul etmenin aksine, daha çok irdeleyerek Arkhe kavramına farklı bir açıklama olarak maddi olmayan, tinsel bir olgu ve izah ortaya koymaktadır. İdealar, yer, mekân olmaksızın varlardır demiştir. Platon, iki kişiye haklı buluyordu bunlar; Permanides ve Herakleitostur.

     Sonuç olarak Platon’un İdealar Kuramı öncelikle idelerden oluşmuştur ve bunun sonuncunda iki kısma ayrılmasına itmiştir. Bunlardan birisi Kavramsal İdealar, diğeri ise Nesnel İdealardır. Duyularımızlar her şeyi algılayamayız, düşüncemizle de her şeyi algılayamayız. Önemli olan bu iki kavramı birleştirip hem maddi hem de manevi ihtivasını alıp ortaya birlikte olan bir düşünceyi ortaya koymaktadır. İki kısımda ayrı bir dünyadır ve arasında büyük bir kırmızı çizgi vardır. Birisi dış dünyanın etkisi dışında gelişirken diğeri ise tamamen dış dünya ile ilgili olmuştur. Mesela Platon için en önemli şey sevgidir. Sevgi herkes için belli bir duygu yoğunluğunu ifade eder. Herkes için farklıdır. Dış dünyada ise yansıma olarak birinin bir neden olmadan senin için çabalaması belki sevgi gösterisi olarak örnek verilebilir. Ben sevginin gösterilebileceğine inanıyorum. Bazı idelerde bence gösterilebilir. Heyecanlanmak gibi. Direk al bu heyecan diyemesek de verilen tepkiler aslında, onun içsel yaşantıdan hayata tepkisel olarak aktarılmasıdır. Ama insanlar bazı nesnelere de sevgi duyabilir. Peki burada acaba nasıl bir şey oluyor? Bir insan için bir nesnenin değeri zihinde, yani idesinde ise Kavramsal-Nesnel ide mi oluyor? Bence ide de bulunan sevgi ve nesnel olan idenin ilişkisidir.

KAYNAKÇA

Kitap

• Cevizci, Ahmet. İdealar Kuramı; Platon’un Felsefesi Üzerine Araştırmalar. Gündoğan Yay., İstanbul 1999, s.147.

Makale

• Demir, Abdullah. “Platon’da İdea-Tikel İlişkisi: Episteme vs Doksa”. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2(1), s. XX-XX.
• Eflaki, Ahmet. “Eflatun”.  DİA. Erişim 8 Ocak 2021. https://islamansiklopedisi.org.tr/eflatun
• Karadaş, Özgür. “Platon’un İdea Düşüncesinin Felsefi İmkânı Üzerine Bir İnceleme. ” Journal of Current Debates In Social Sciences (CDSS). 2(2), 267-271.
• Tağman, S. Ertan. “Bilimsel Açıklamanın Tarihsel-Felsefi Temelleri Bağlamında Platon’un İdealar Kuramı”. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (SSAD). 2(3), s.78-131.

       Eski Yunan tarihçi Herodot’un deyimiyle 'Tüm dünyanın en dindar insanlarının yaşadığı yer' olan Mısır'da Tanrı Amon'un hükümranlığı yaklaşık 650 yıl sürdü. Hava, rüzgâr ve gemiciler tanrısı olarak bilinen Amon'un tahtını yıkacak kişi Firavun IV. Amenhotep ya da kendi deyimiyle Aton’a (Güneş'e) tapan, Firavun Akhenaton'dur. Mısır dilinde anlamı "aten'in hizmetkarı" demektir. Akhenaton, kendisinin tanrı olduğu düşüncesini reddetti. İnanılması gereken tanrının kendisi veya Amon olmadığını, asıl tanrının gökte olması ve her şeyin tanrısı olması gerektiğini hükümdarlığı boyunca dile getirdi. Akhenaton ‘un tek tanrı görüşünü benimsemesinin en büyük sebebinin annesi Tia olduğu söylenir. Tia ve onun babası Yuya’nın İbrani (Yahudi) soyundan geldiği birçok kaynakta belirtilmiştir. Firavun Akhenaton, Eski Mısır dilinde ‘güzel kadın geldi’ anlamına gelen Nefertiti ile evlendi. Kaynaklara göre 6 tane kız çocukları olurken, hiç erkek çocukları olmadı. Dini merkez olarak bilinen Karnak ’ta bulunan tapınakların rahipleri, dini istismar (3500 yılda değişen bir şey yok!) sonucu elde ettikleri maddi güç sayesinde zaman zaman Firavunlara dahi kafa tutar hale gelmişlerdi. Tabi ki Akhenaton bu durumdan rahatsızdı. Akhenaton günden güne ‘tek tanrı’ inancını iyice dillendirmeye, bu konuda halkına da öncü olmaya başladıkça güçlerini kaybetmek istemeyen rahiplerle ters düşmeye başladı. Bunun üzerine, Firavun olduktan 6 yıl sonra Tanrı Amon’a tapınılmasını yasakladı ve tek tanrı olarak Aton’a yani Güneş’e tapınılacağını açıkladı. Hem erkek çocukları olmaması hem de inanç konusundaki uyuşmazlıklar sonrasında Nefertiti’yi saraydan uzaklaştırdı. Bir sonraki adım ise Karnak şehrinin yerine kendi inancına sahip olanları rahatlatacak yeni bir dini merkezdi. Aton’a tapanların yeni dini ve siyasi merkezi olarak Amarna’da bir şehir kurulmasını emretti. Yaklaşık 10 yıl boyunca Mısır’da tek tanrı inancı iyiden iyiye yayılmaya başladı. Akhenaton, tek bir tanrı olduğunu ve tanrının zamandan önce de olduğunu, her şeye gücünün yettiğini, her şeyin yaratıcısı olduğunu fakat onu yaratan herhangi bir şeyin olmadığını söylemiştir. Akhenaton döneminde yapılan resimlerde herkes olduğu gibi resmedilmiştir. Kendinden önceki 17 hanedanlıktaki Firavunlar, kusursuz olarak heykelleştirilmişlerdir. Fakat Akhenaton ’un ellerindeki aykırılıklar heykele de aktarılmıştır ve bellidir. Akhenaton, M.Ö. 1332 yılında şüpheli bir şekilde ölüyor. Ölümü konusunda halen net bir bilgi veya kanıt bulunamadı. Mezarının yeri de bilinmiyor. Akhenaton ‘un ölümünden sonra rahipler eski inançlarını tekrar benimsediler, tek tanrı inancını yok etmek için halk üzerinde baskı kurdular. Tek tanrı inancına sahip ilk insan olarak kabul edilen Akhenaton hakkında ortaya atılan iddialardan birisi Hz. Yusuf’tan etkilendiği ve onun en büyük destekçilerinden birisi olduğudur. Akhenaton hakkında ortaya atılan bir diğer iddia ise Akhenaton ‘un kendisinin de peygamber olduğudur. Hatta Mısırlı tarihçi Ahmet Osman işi bir adım daha ileri götürerek Akhenaton ‘un Hz. Musa olduğu konusunda ciddi iddialar vardır. Bilinen en eski tek tanrılı dinin Yahudilik olması, Tevrat’ta sıklıkla bahsedilen II. Ramses (M.Ö. 1302- M.Ö. 1213) ile Hz. Musa’nın aynı dönemde yaşaması bu iddiaları olası hale getiriyor. Akhenaton peygamber midir bilemem. Ama bir yaratıcıya inandığı kesin.

                    Moonculuk, Sun Myung Moon liderliğinde günümüze gelmiş yeni dini bir harekettir. Moonculuk’ un öğretisine başlamadan Sun Myung Moon’ un kendi hayatından, doğduğu ortamdan ve yaşadığı diğer hadiselerden bahsetmek yerinde olacaktır.

                   Sun Myung Moon 1920 senesinin 6 Ocak’ında Kuzey Kore’ de gözlerini dünyaya açmıştır. Kendi halinde tarımcılık ile yaşayan toplam sekiz çocuğu olan bir ailede kendisi beşincisidir. Sun Myung Moon’ nun doğduğu zaman Kuzey Kore’ de Japonlar tarafından ortam gergin ve yönetim sıkıdır. Japonlar Kuzey Koreliler’ e kendi kültür ve dinlerini onlara zorla empoze etmeye çalışmışlar ki, nitekim bu olaylar sadece hayat değil, dini, sosyal ve kültürel olarak da bazı kültleri etkilemiş ve bu hususlara istemsizce de olsa yansımıştır. Bu tür olaylarda ne kadar da düzeltmeye, asimile olmamaya çalışılsın illaki düşünceler kalıcı hale gelip, insanların hepsi de olmasa etkilediği kişiler mutlaka oluyor. Bunun kaçınılmaz sonucu olarak ülkeye yeni dinler de girmeye başlamıştır. Kuzey Kore’ de Katolik anlayışı 1700 ‘lerin sonlarına ve Protestan anlayışı 1800 ‘lerin sonlarına doğru etkin faaliyetler göstermeye başlamışlardı. Moon’ un bulunduğu dönemde bilhassa Budizm ve Protestanlık başa baş, kana kan bir mücadele içinde büyük bir taraflar bulundurup seçilen dinlerdendi. Sadece taraftar bakımından değil ülkede ki ibadet yerleri ve yapılan çalışmalar da dahil büyük rol oynuyorlardı.

                    Sun Myung Moon’ un ailesi ise Konfüçyanizm dinini benimsemiş bir aileydi, ancak Protestan misyonerlerin de etkisi ile Moon’ un yaklaşık 9 veya 10 yaşlarına takabül eden zamanda Protestan olurlar. Ailesi Protestan olduğu için etrafındakilerden gördüğünce Hıristiyan olarak o çevrede büyür. Hıristiyan dinin Protestan kolunun Presbiteryen Mezhebine bağlanır.

                    Sun Myung Moon, on altı yaşında ilk vizyon oluşumunun gözlenimlendiği görülür. Japonya’ da dolayı kendi ülkesindeki insanların, hemşerilerinin çektiği ıstıraplardan ötürü yaratıcısına ettiği istekler genel olarak baskınca söylenir. Ancak hayatının değişeceği bir zaman dilimi olan Paskalya Bayramı günü olacaklardan habersizdir. O da ne yaşayacağını bilmeden, kendi halinde sabah vakti zatı köyü etrafında bir yerde yaratıcısından istek ve arzularından bahsederken aniden İsa gözleri önüne serilir ve Moon’ a, Hz. İsa’ nın görevi olan insanların felaha erme görevini Moon’ un seçilmiş olduğunu söyler. Burada önemli olan diğer bir detay ise Paskalya Bayramı’ nın Hıristiyan geçmişinde köklü olması ve Hz. İsa’ nın yeniden gelişi ve anmak adına yaptıkları bir bayram olmasıdır. Yani Moon’ un Hz. İsa’ yı tam da Hristiyanlar’ ın Hz. İsa’ nın dirileceği günde geleceği beklentisi ve diğer yandan Paskalya Bayramı’nda gördüğünü söylemesi belki gerçektir, ya da özellikle de uydurulmuş bir safsatadır.

                    Sun Myung Moon, bu olayı yaşadığı zaman, kimselere anlatmamış, nedendir bilinmez ya bir projeyi kanıtlandırmak istemesinin yanı sıra o yaşlarında iken olaydan korkması veya inanmayacakları düşüncesi ile söyleyememiş olamaması ihtimali de vardır.

                    Moon, Waseda Üniversitesi elektrik mühendisliği bölümünü okuyacağı Japonya’ ya, Kuzey Kore’ den ayrılarak gider. Japonya’ da ilmi hayatını tahsil ederken bir yandan da zatı fikirlerini insanlara benimsetip yayamaya çalışırken, hükümetin fikri taramasına ve kiliselerin düşüncelerine ters olduğu ve insanlara zarar verebileceği kanaatlerince tamı tamına 4 ay botunca hapse atarlar. Sonrasın da ise geri bırakıldığı ve okul hayatının bitip bitmediği meçhul olup yüksek ihtimalle bitirememiştir.

                    Daha sonrasında Sun Myung Moon, kendi düşüncelerini yaymak için Güney Kore’nin Pyongyang’a gider. Pyongyang ise komünist düşüncelerin oradan çıktığı, başlama durağının orda olduğu bilinir ki burada da tahmin edeceğiniz üzere kendi fikirlerini insanlara duyuracağından ötürü komünistler bunun düşüncelerine karışıp onu 1947’ de komünistlerin hamlesine maruz kalıp işkence ve sağlam bir ağız burun kaydırılmasından sonra hapishanenin avlusuna bir paket gibi bırakılır. Kendi düşüncelerinden mütevellit birkaç defa daha içeri atılsa da akıllanmayan ve susturulamayan Moon, ciddi gözüken ve süresi 5 yıl olan, 1948 yılında hâkimin yargısıyla Hungnam’ a bir ceza tarzı olan mahkumların çalıştığı kampa gönderilir. Moon’ un daha da canının sıkıldığı kendisinin de etkilendiği olan o kötü olay Presbiteryen Kilisesi’nden kovulmuştur. Sun Myung Moon’ un, Hungnam’ da çalışma kampında olan süresi 5 yıllık cezası dolmadan nihayet, 1950 yılında Kore Savaşı’nda Birleşmiş Milletler müdahalesi sonucu Amerikalılar tarafından Hungnam’ dan çıkarılmış, yaklaşık iki buçuk yıl kadar Hungnam çalışma kampında kalmıştır. 1950 de yine Pyongyang’ a gider, ama burada işinin zorlaşıp, kendi düşüncelerini anlatıp bir değişim olamayacağını anladıktan sonra Güney Kore’ nin şehri olan Pusan şehrine göç eder.

                    Sun Myung Moon, hayatına kaldığı yerden Pusan’ da devam etmeye çalışır. Görevini tamamlamak üzere kendi fikirlerini topluma yaymak için çalışmalara başlar ve insanları Moon’ un kerpiçle kendi elleriyle yaptığı ve resmi olmayan ilk kiliseye davete başlar. Yaptığı faaliyetlerde ilerlemeler kaydedilince ise 1953 yılında Seul’ e gidip 1 Mayıs 1954 yılında dünya tarihinde ilk defa olan “Dünya Hristiyanlığının Birliği İçin Kutsal Ruh Cemiyeti (The Holy Spirit Association for the Unification of World Christianity)” ismi ile resmi anlamda kilisesini kurmuştur.

                    Bu kilise kurulduktan sonra kendini geliştirmiş ve çokça tartışılan kilise, Kore’de Tong I1; Batı’da Birleşik Aile, Moon Teşkilatı; üyeleri ise bu kiliseye Mooncular şeklinde muhtelif adlar ile de söylendiği günümüzde bilinmektedir.  Ama en çok bilinenlerinden olanı ise dünyaca Birleştirme Kilisesi (Unification Church)’ dir.

                    Bundan sonra kurduğu resmi kilise ile öğretilerini insanlara aktarmaya daha rahat başlayan Sun Myung Moon, Kore’ de 3 yıl süre zamanında devam ettirdiği misyonerliği gölgesinde 30’a yakın kiliseye sahip olur ve kendinin bu başarısını görünce daha çok insana ulaşma ihtiyacını hisseder. Yelkenlerini dünyaya doğru açmak isteyen Sun Myung Moon’ un daha sonraki adımı ise başka ülkelerde de kendi öğreti ve düşüncelerini empoze etmek amacını gütmektedir. İşte tamda bu yüzden gözlerini başka yerlere yayarken insanlarla iletişim kurmanın en etkili şeylerden olduğu dil bilen kişi ve dini eğitim almış kişilere göz çevirip onları bir elçi halinde insanlara anlatması ve akıllarda yer etmesi, düşüncelerin hiçbir zaman ölmeyeceği ifadesini bildiği ve en önemlisi de insanların kendi projesine dahil olmasını istediği için düşüncesini, tabiri caizse bir virüs gibi yaymış olma düşüncesi olacaktır. Bu doğrultu da ise misyonerlik çalışmalarında etkili olacak İngilizce dilini bilen ve New York Birleştirme Kilisesi İlahiyat Fakültesi bünyesinde din profesörü olarak hayatını idame ettiren kadın Dr. Young Oon Kim’ i görevlendirir. Kısa bir süre skalasında çalışmalar etkili bir biçime girer ve etkisini göstermeye başlar. Misyonerlik çalışmalarının hızlı, etkili ve başarılı olma nedenlerinden en önemlisi de ülkenin toplumunda birden fazla çoklu din anlayışının ve ortamda ki kaosun, düzen olmayışı etkilidir. Halk vicdani ve korkusunu dindirecek bir düzen ve bir hareket aramaktadır. Sun Myung Moon’ un bu stratejisi işe yaramış; insanların geçişi artmış ve muhtelif dinci ve misyonerler tarafından taşlanmıştır.

                    Bu zamana kadar gelinen noktada, “Sun Myung Moon hiç mi evlenmemiş?” sorusunu duyar gibiyim veya aklına takılanlar kesinlikle olmuştur. Moon’ un evlilik hayatına gelecek olursak, totalde 3 kere evlilik yapmıştır. İlk evliliği 1945 yılında Choe Song Kil adındaki on altı yaşında ki bir kızla evlenir, bir erkek çocuğu hayata gelir ve çocuğu 3 aylık iken bir kısa süre sonra 1946 yılında ise terk eder; ayrılıklarından 6 yıl sonra ise Choe Sung Kil onu bulur ama Moon onların yüzüne dahi bakmaz ve yoluna devam eder. İkinci evliliğini ise 1955’ te Kim Myung Hee adlı kendisinden bir çocuk yaptığı kadınlar evlenir. Ne acı ki çocuğu onlu yaşlarda bir kazada vefat eder. (2.eşi ile neden nasıl ayrıldı bilmiyorum). Üçüncü ve en son evliliği ise 1960 yılında Hak Ja Han adlı kadınla yedi erkek, altı kız olmak üzere toplam on üç çocuk dünyaya getirmişlerdir.   

          Sun Myung Moon’ un evlilik hayatı düzene girdikten sonra aynı zamanda misyonerlik hayatı da bir yandan devam etmekteydi. Devam eden misyonerlik çalışmaları beklediğinden daha çok rağbet görmüş ve dünyaya açılma isteği kendisi için en büyük hedeflerden biri haline geldiği esnada öğretilerini yaymak için planlar kurmaya başlamıştı. Artık aklında ilk olarak sadece kırk ülke vardı. Ama kendince düşündüğü en başında gelen Amerika Birleşik Devletleri ile başlamak isteyip oraya göç etmesidir. Gittiği evvel zamanlar kendine gelen, ona tabii olan kişilerin daha çoğaldığını görünce, yayılması adına buraya birkaç sefer daha gidip geldiğinde kalıcı olmaya karar vermiş ve işte Amerika Birleşik Devleti macerasına 18 Aralık 1971 tarihinde Washington’da, atılmıştır. Artık durum onun için “Dünya için küçük benim için büyük” fikri vaziyetinden çıkıp daha da dünya çapında yayılmaya başlayacağı için “Benim için küçük dünya için büyük” fikri vaziyetine girmiştir. Artık Amerika Birleşik Devletleri’nde misyonerlik faaliyetlerine ayıracak daha çok zamanı olacağını anlayan Moon, yavaş yavaş ve acele etmeden adeta bir nakış gibi gideceği adımları planlayarak işlemiştir.

                    Sun Myung için artık beklenen şeyler daha da ileri gitmiş, toplumlara hitap ederken onun Amerika Birleşik Devletleri’ne gelmesini bir görev olarak addettiğini, kendisi kutsal olarak Tanrı’nın bir elçisi olarak gibi göstermiştir. Bu hitaplarında ettiği vaazlar ise Tanrı’dan geldik Tanrı’ya gideceğiz düşüncesi- yüksek ihtimaldir ki bu düşüncesinin temeli küçükken ailesinin de daha sonradan mensup olduğu Hıristiyanlık ’tan gelmiş olabileceğidir- ve insanların tek ve bir yürek yani bir çatı altında toplanma düşünce ilkeleridir. Niçin böyle bir şey makuldür? Çok basit. Neden mi? Çünkü toplumlarda bürokrat ve liderler az sayıdadır. Halk tabakası çoğunluklu olduğundan kalınan adaletsizlik ve kötü yönetim biçimi olsun, herkesin eşit sayılacağı, kötü davranışların çoğaldığı bu zamanda iyilerin çoğalacağı teorisi yeni bir akımla geldiğinden ötürü dikkatlerini çekmiştir. Herkesin eşit sayılacağı ortamda herkes eşit şartlarda yaşamaktadır. Bir takım halk yiyecek bir şey bulamazken, diğer üst tabakalar tokluktan yaptıkları israf hat safhadadır. Moon, sadece bunlarla da kalmamış işleri biraz daha ileri taşıyarak Amerikalılar’ ın Tanrı’nın aracılığıyla seçilmiş ülkesiniz diye tabiri caizse gaz vermiştir. Amerika’ nın asıl dini olan Hıristiyan millet ruhunun Tanrı’nın vahiyler ile ona bildirildiğini (Amerika’nın ruhu Hıristiyanlık) ve bunun ortadan kalkması sonucu kültürlerinin zedelenmesi, ırkçılık ve ekonomiye göre kişileri ayırıma sürüklemesi kaçınılmazdı. Sonuç olarak Tanrı onları seçmiş ve onları Sosyo-kültürel anlamda düzeltmek konusunu savunmuştur.  1973 ılına gelindiğinde ise 21 şehir gezmiş, oralarda vaazlar ve hitaplar yapmıştır.

                    Sun Myung Moon’ un öğretisi olan temel inanç esaslarına gelecek olursak ilk başta dinin arka planından bahsetmek gerekir. Kendilerine dair has bir kutsi kitabın olduğunu söyleyip İlahi İlke adı altında dini öğretileri olduğundan söz ederler. Dinsel arka plan ise dört temel kısımdır; bunlardan birincisi Kitab-ı Mukaddes olup asli dini içerikleri meydana getirdiğinden söz ederler. Bu kitap ilkelerle ne kadar muhteliftik içerse de en temel olarak bu kutsi kitabı yapıtaşlarına koymuşlardır. Eski ve Yeni Ahit’i bir nevi kullanmıştır. Eski ve Yeni Ahit nasıl geçerliliğini kaybetmişse, Moon’ da öyle olduğunu söylemiştir.

                    İkincisi ise Sun Myung Moon’ un sayıların bir şeyi nitelendirdiği, isimler üzerinde ki hesaplama olan numerolojiyi aktif şekilde ekseriyetle kullanılmasıdır ki bu da Uzakdoğu ve ilkel kabile dinlerinde metafizik boyutunda kullanılırken diğer yandan ise resmi kurumlaştırılmaya gayret edilir.

                   Üçüncüsü ise Taoizm’in ruhu olan Yin-Yang yapıtaşı ikilemesinden alır. Bunlar iyi-kötü gibi benzer ikilemedir ki Tanrı durumları buna göre teşekkül eder.

                   Dördüncü kısım ise Kore Dinleri ’dir. Moon’ un yeni din hareketinde Mehdi tasavvuru gibi konular diğer dinlerin etkisinin olduğu güzel bir havada kokan kötü bir koku gibi adeta anlaşılabilmekle beraber hissedilmektedir.

                   Kutsal kitaplarına gelecek olursak 1936 yılında iptida eden ve gitgide Moon’ a gelen vahiylerin meydana getirdiği ilk defa 15 Ağustos 1957 yılında yayınlanan İlahi İlke adlı kitapta müteşekkil olmuştur.

                   Tanrı inançları ise; teist yapıda olup, yaratıcı ve en iyi olan Tanrı’nın zuhur ettiğini ve zuhur ettirdiklerinden hareketle insanların Tanrı’yı tanıyıp onu bilip, anlayabileyeceğine yorar. Moon için evrendeki her varlık, Tanrı’yı görebilmemiz açısından ayna görevi görmekle beraber bize yardımcı olmaktadır.

                   Tanrı’ya fiziksel anlamda bir laf atfeder ki o da onun görülebilmesidir. Moon, bu olayı İlahi Karakter şeklinde ifade eder. Moon, Tanrı’yı karakter olarak iç (sung sang) karakter ve dış form (hyung sang) şeklindeki ifade ile Tanrı’nın sadece görünüş açısından değil vicdani bir yapısının temelini de burada doldurmuştur.

                   İlahi ve bazı dinlerde olduğu gibi burada da kalp içinde ayırılan bir kısım vardır. Kalbin form olarak olmadığı, duyguların yaşandığı yerdir. Moon’ a göre Kalbin sevinci yaşaması, sevinci yaşatacak olan şeyin varlığı ile mümkündür. Bunu da yaratan ise gene Tanrı’dır. Hakiki sevginin Tanrı’yı sevmekte olduğunu söylerken Tanrı’nın bu yüzden ötürü yeryüzünde ki sevgiyi bulması için insana bırakmış, insan ise bunu doğru kullanamayıp Tanrı’nın üzülmesine, bitik bir biçimde insanları başıboş bırakmaya başlamasıdır.  Sonuç o dur ki zaten Moonculuk teist bir yapıdadır. Bundan mütevellit Tanrı’nın insani biçimde, insani sıfatlar taşıyan anlamına gelen antropomorfik Tanrı canlandırması yapılmıştır.

                   Mooncular ’ın kutsal kitabına göre Kelam anlamına gelen Logos’ da temel inançlarından biridir. Tanrı’nın yaratma sıfatı ile ilintili olup sung sang ve hyung sang kelimesi anlamını taşır.

                   Tanrı’nın varlıkları değil Logos’ un nesnesi olarak görüldüğü Kutsal Ruh olan Tanrı’nın kalbi yaratılmada güç verirken asıl olay Kalp ve Logos ikilisinden gelmektedir. Moonculuk’ ta bulunan teslis diğerlerinden ayıran fark şudur; Her şeyin başı ve teslisin ilki Tanrı, sınırı olmayan hakiki nesnesi olan Logos ve Kutsal Ruh (Akıl) teslisi şekillendirir.

                   İnsanların, evrenin yaratılışı gibi konulara ise Tekvin şeklinde kendine tezahür etmiştir. Evrenin yaratılışı; öncelikle hiçten, yoktan ışık yaratılmıştır. Sonrasında karayı yaratıp sağanak şeklinde yağmur yağdırıp dünyayı su götürürken volkanizma etkisiyle suları karaya karıştırmamak için ayırarak bitki, yüzen canlılar ve uçan canlıları yarattıktan sonra en son olarak mükemmel olan insanı harikulade bir şekilde yaratmıştır. İnsanın yaratılışında Yin-Yang etkilidir. Bir takım Tanrı’ya ait kalp ve logos gibi özelliklerden adeta tutam tutam serpilmiştir. Özellikle insan yaratılışında üç kutsamadan bahsedilir; insanın kendini geliştirip akli çıkarsamalar yapmasını, kişinin kendini geliştirmesi sonucu ailesel olarak en iyiye oynamayı ve son olarak da herkes kendi kapısının önünün temizlese dünya temiz olur sözünden de anlaşıldığı gibi evrensel olarak iyi bir uyum içerisine girilir ve en iyi uyumu sağlamaktır.

                   İnsanın ruhu nasıl iç ve dış görünüş ise dünya da bu şekilde görülen ve görülmeyen olarak ayrılmıştır. Anlaşılacağı üzere görülen dünya insanın dış formu, görülmeyen ise iç karakteridir. Sevgiyi alan ruh cennete alamayan ruh ise cehenneme gider. Sevgiyi ise günah alamaz.

                   İnsanın düşüşü, Âdem ve Havva kendine verilen sorumlulukları yapamadıkları için insan olduğu yerden tabiri caizse bir lastik gibi çekilmiştir. Ancak lastik gibi çekilmiştir ki, istediğinde daha iyi bir mertebeye gelir veyahut istediğinde daha kötü mertebeye bile gelebilir. İnsanın düşüşünde Moon, Hayat ile İyiliği ve Kötülüğü Bilme Ağacı, Yılan meselesidir.

                   Tanrı’nın ilk olarak melekler alemini yarattığından, elçi ve onun hizmetkarları olduğundan söz eder.

                   Moonculuk da temel kanuna karşı gelmek günah ile nitelendirilir. Neden günah var kavramına cevap veremez. Moon’ a göre günahlar dört şekildedir; Âdem ve Havva’dan ilintili olmakla beraber en büyük günah budur. Eski Ahit’te geçen bir yeri göstererek kendi geçmiş büyüklerinden kalan atalarının günahların da nesepten kaynaklı olacağını söyler. Toplumun bir günaha birlikte girdiği olan ortak günah isimli günahtır. En sonuncusu ise her koyunun kendi bacağından asılacağı, kendi boynuna olan ferdi günah olarak nitelendirmiştir.

                   İnsanların nasıl kurtulacağı ise Kurtuluş Doktrini (Soteriloji), Mesih İnancı sayesinde olmaktadır. İnsan düştüğü için şeytani soydadır, ancak oraya kendi gücüyle çıkamayacağı için eski galine geri dönmek için bir güce ihtiyacı vardır. Bu da Mesih’tir. Mesih’in nasıl getirileceğine dair konular iman esası – bunun içerisinde rakamlar da dahil-, mahiyet esası, onarım sürecinde diğer dinlerin yaptığı etkenler ve insanların düzenlediği onarım tarihi etkenleri kullanmak gerekir.

                   Kristoloji; İsa’nın boyut olarak ne olduğu, taşıdığı etkenler ve Kutsal Ruh ilişkisi Moonculuk için önemlidir. İnsanın en iyi gelebileceği yeri anlatan ve İsa ile En İyi’nin ilintisi, İsa’nın kendisinin Tanrı ve İnsan olarak Moonculuk’ ta yeri, Teslis İnancı’ nın yeniden doğuşu, reinkarnayonculuk yeniden dirilişin konusu, diriliş prensibi ve bunun hakkındaki söz edilenleri söyler.

                   Mesih’e ise hazırlık zamanı İsa öncesi ve sonrası olmak üzere iki kısmımda incelenmiştir. İlki manevi kurtuluştur. Maddi kurtuluş ise olamazdır.

                   Mesih’in ikinci gelişi için hazırlıklar ise 1517 yılından 1918 yılına olan zamanı kapsayıp üç ayrı başlık olarak ayırmıştır. Bunların içerisinde I. Dünya Savaşı II. Dünya Savaşı olmakla beraber III. Dünya Savaşı’nı da hazırlık için beklediğinden söz edilmiştir.

                   Mesih ortaya çıkmaya yakın çıkacak gök ve yerin yok olması, erimesi, ölülerin mezardan dirilmesi, ölmemiş insanın gökyüzünde Tanrı’sı ile denk gelmesi, güneş ve ayın kararması ve yıldızların düşmesi şeklinde inanmakla beraber Mesih’ in ikinci sefer ilk sefer geldiği gibi gelip geleceği yer ise Yahudiler’ den olacağına dikkat çeker.

KAYNAKÇA

          Bıyık, Mustafa. “Küresel Bir Din Projesi Olarak Moonculuk    Tek Din, Tek Dil ve Tek Millet Oluşturma Projesi”. İstanbul: Birey Yay., 1. Basım, 2002.

          Bıyık, Mustafa. “Yeni Bir Dünya Düzenine Küresel Bir Din Modeli: Moonculuk”. Dergipark. Erişim 13 Nisan 2021. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/109388

          Bodur, H. Ezber. “Dini Organizasyon Tipleri ve Yeni Dini Hareketler”. Toplumbilimleri. Erişim 12 Nisan 2021. https://toplumbilimleri.com/sayi/145d3536-4a16-4553-80ba-aad9eabe2777TBD_1-3%20cilt%20say%C3%84%C2%B1%201-6.pdf(69-78)

          Bodur, H. Ezber. “Moonculuk Hareketi ve Türkiye’de Benzer Bir Cemaat Yapılanmasının Sosyolojik Analizi”. Dergipark. Erişim 13 Nisan 2021. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/213462

          Turan, Süleyman- Uzun, Sema Nur. “Yeni Dini Hareketlerin Taraftar Kazanma Yöntemleri”. Dergipark. Erişim 13 Nisan 2021. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/613580

İnsanların yeni döneme, yakın zamanda çıkardığı kelimelerden birisi de modernliktir. Modern olmaya çabalayıp, modern olduğunda ki zamanla arasında geçen süre zarfına da modernleşme süreci denir. Her milletin kendine göre modernleştiği zaman dilimi farklıdır, modernleşemeyen milletlerde vardır. Modernlik kimi toplumdan kimi topluma farklılık gösterdiği gibi genel olarak Batılılaşma olarak nitelendirilir. Milletimizin ise modernleşmeye başlaması bilhassa 20.yy’nin 2. yarısından sonraki bahsi geçen husus ihtiva eder. Türklerin modernleşmesi, batılılaşma olarak görülür. Modernliğin asıl kökenine inecek olursak Giddens’e göre modernlik 17.yy’de Avrupa’da iptida eden ve bütün dünyayı etkisi ile kasıp kavuran kitlesel yaşayış ve örgütlenme çeşididir. Weberci anlamda ise, modernlik feodaliteyi ya da orta çağları izleyen, aklın öncelik aldığı bir tarihsel dönemi ifade etmektedir. Toynbee, en genel anlamda Batı’nın dört önemli çağına vurgu yapar. 7.yy’den 11.yy’ye kadar süren Karanlık Çağ, 11.yy.’den 15.yy’ye kadar Orta Çağ, 15.yy’den 19.yy’ye kadar olan Modern Çağlar ve son olarak 20.yy’de başlayıp postmodern çağ olarak sınıflandırır. Türklerin modernleşmesine gelecek olursak çok sıkıntılı sayılacak olaylardan geçmiştir. İlk olay olarak sürecin başlangıcını Tanzimat Fermanı’nı sayabiliriz. Klasik modernleşme süreçlerinden birisidir. Tanzimat, yenileşme sürecini başlatmış, beraberinde ise İslamcılık, Türkçülük ve Turancılık akımlarınıda beraberinde getirmiştir. Modernleşmenin bizim üzerimizde bu sıkıntıların yaşanması milletimizin din anlayışından da kaynaklı olması da sayılabilir. Bence bunun asıl sebebi Batılı devletlerin kendi kültür ve değerleri ile bağdaşan özellikleri kendine benimseyerek aidiyet duygusunu ortaya çıkarmasıyla beraber, medeniyetinde barındırdığı özgünlüklerine uygun ilerlemeler kaydederek kolayca aşina oluşudur. Türkler de kendini batılı gibi görerek onların kendisine aidiyet duygusu olan değerleri almakla, birebir entegre etmek istemesi nedeniyle kendi örfi adet, gelenek, düşünce yapısı, geçmiş ve toplum yaşantısına bakmaksızın direk kendine entegre etmesinin sonuçlarıdır ki ne modern ne de modern olmayan toplum olarak arada kalmıştır. Hepsini alamadığı gibi hepsini de bırakamamaktadır. En kötü nedenlerinden birisi ise bence asimile olmak, modernliği Anadolumuz’da Batılılaşma olarak görmektir. Modernleşme denilen şey dini İslam olan her millet için İslami kaidelerle – nasıl mezheplerde hüküm verilirken farklı kaideler ortaya çıkıyorsa- kendi gelenek göreneklerini harmanlayarak ortaya koymasıdır. Ta ki sen eğer başka kişi veya kişi topluluğunun sana uygun olmayan kısmını kendine aşılarsan sancılı döneme girmemek açıkçası elde değildir. Bundan dolayı Türker’in modernleşme süreci sıkıntılı geçmiştir. Bunların sonucu olarak dini ögelere yaklaşımda paralelinde iyi olan iyi olmayanları da beraberinde getirmektedir. Kimisi kendinden bir parça görürken kimisi ise adeta onu parçalayacak bir canavar olarak görmemesi elde değildir. Bunun sonucunda tahmin edeceğimiz gibi nefret edenler olduğu üzere tam tersi bunu ideoloji edinip ardından koşan gibiler olup Türkler ’in de hoşuna gidip gururunu okşayan cihad ideolojisi en yüksek makamı arz etmektedir. Türkler ‘in İslam’dan önce de Gök Tanrı inancı da olsun göçebe yaşantısının da katkısı olduğu savaşçı ruhu hep ön plandadır. Bundan dolayı Türkler Müslümanlığın en önemli ideolojisi olan İslam’ı yayma yani cihad anlayışını benimsemesi zor olmamıştır. O zamanda ise modernleşme açısından ulemaya gelecek olursak, çok kesin bir yargı yapmamakla beraberinde yakın gören ve orta kararlılıkla bakanlar olduğu gibi tam bir anti-reformist olan ulema vardır. Ama ilerleyen süreçte dini insanların toplumdaki yetkileri kısıtlanmış, toplumda olan ahlaki deprem etkisini göstermiştir. Özellikle bu olaylar II. Mahmud döneminde olup ona gavur padişah tarzında lakaplar takmışlardır. Günümüzde de zaten etkileri hala yaşanmaktadır.

Gerçekte birebir olarak örtüşen ve bu konuda merak ile inanç üzerinden araştırma gerçekleştirme durumuna ilim denmektedir. Dini açıdan ise alimler tarafından da ele alınan ve adına alem denmiş şeklinde ifade edilmektedir. Bütün şeylerin ilime aidiyet halinde bulunması" her şeyin evveliyatla ilimle iptida etmesinden kinayedir. Misal olarak, bir araba ilk ilmi olarak hafızada tasarlanır, ardından pratik alanına aktarılır. Hafızi ve ilmi bölüm olmaksızın pratik alanı olması imkansızdır. Bir amaçla her şeyin alın yazgısına yani takdir ve tespite aidiyetlik sürdürmesi gibidir. Yani alın yazgısı takdir eder, şeyler bu takdire göre müteşekkil olur. Alın yazgısının hülasası ve temeli ise ilimdir zaten ilmin bir lakabı olur. İlim her topluma yüzükoyun girmeyip belli aşamalardan, belli seviyelerden ve tarihsel süreç ile gelmiştir ve toplum medeniyetine enjekte olmuştur. Beşerî olarak dile getirilecek olan ilim kelimesi, insanlar adına yaratılmış olan gerçeklik biçiminde öne çıkabiliyor. Her ilimde ilk önce bilgiler gelişigüzel olurken daha sonrasında sistematik bir şekilde gelişimi olmaktadır. Bu sistematikleşme oldukça da insanlara kabul ettirmek veya yaygınlaştırmak amacıyla meşrulaştırma çabalarına girilmektedir. Kimisi dini kökenli, kimisi sosyal kökenli gibi çeşitlerce muhtelif sistematikler vardır. Bu meşrulaştırma yöntemleri coğrafya, dil, din, örf-adetler ve geçmişten gelen medeniyete bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Mesela bir Türk ‘ün önceden gelen örfi adetleri ile bir Hindistanlı veya Çinli arasında dağlar kadar bu ayrımlar söz konusudur. Barışı esas olan İslam dini kökenli olan Hadis ‘in yurdumuzda ki meşrulaştırma ve meşrulaştırma sürecini inceleyecek olursak görünenden öte hem arka plan ve saydığım değerler olan gözle görünen değerler etkili olmaktadır. Türkler Müslümanlığa girdikten sonra hayatında birçok İslami bilgiler içeren farklı bilimlerle birlikte olmakla beraber Hadis ilmini de meşrulaştırmak istemektedirler. Dinin Osmanlı zamanında faaliyeti farklı zamanda, farklı şekilde olmuştur. Dindeki ulema seçimleri olsun, medreselerde ki dersler olsun Sünni yönde arttığı gözlemlenmiştir. Osmanlı ise zamanla giderek Modernleşme yani Batılılaşmasıyla beraber bulunduğu yerinden eden ve devlet kurumlarının sıkıntı çektiği süreç giderek artarak baş edilmez hale gelmiştir. Dini öğeler, kendisini ulemanın ancak ve ancak protesto yapmasıyla ortaya çıkarabilmiştir. Devleti güçlendirmek adı altında yapılan çalışmalar gene geleneksel modernleşme ile çakışmıştır. Sonuç olarak ne tam İslamlaşmışız ne de Batılı anlamında modernleşmişiz. Bize kalan ise şu an hem pratik dinimizin (din değişmez yaşayan insan değişir) ve modernliğin maalesef Postmodern dönemden kaynaklı herkese göre farklı söyleminden başka bir şeyden ibaret değildir.  Müslüman bir adama sorsan Müslümanım ama diğer yandan modernizemin akımında yaptığı, güne ayak uydurduğu çok şey var. Dini nasıl yaşıyorsun desen kendine Müslüman. Allah sonumuzu hayır eyleye.

SÖZLÜKÇE

Postmodern: Modern Ötesi.

Anti-Reformist: Düzen Karşıtı.

İptida: Başlangıç.

Müteşekkil: Şekillenmiş, Biçimlenmiş.

Meşrulaştırmak: Resmileştirmek, Kanunlaştırmak.

Muhtelif: Farklı.

KAYNAKÇA

GÜRLER, Kadir. “İktidar Din İlişkisi”. Anadolu Yay., Ankara 2020, s. 408.

ÖRDEM AYDOĞMUŞ, Özlem. “Modernite Kültürü ve Türk Modernleşmesi”. Sosyoloji Notları 2 (2018), 210-221. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosnot/issue/42083/474572